Οφείλεται στον μύκητα Coccidioides immitis. Προκαλεί γενικά αναπνευστικό νόσημα το οποίο διαδράμει σχεδόν ασυμπτωματικά, αυτοπεριορίζεται και σπάνια χρονίζει.  Σε μερικές περιπτώσεις επεκτείνεται αιματογενώς σε οστά και αρθρώσεις, προκαλώντας σηπτική αρθρίτιδα, ιδιαίτερα σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς, ή άσηπτη υμενίτιδα.

Σηπτική αρθρίτιδα: Αναπτύσσεται συνήθως στα γόνατα μετά από άμεση επινέμηση του αρθρικού υμένα ή από παρακείμενη οστεομυελίτιδα της ΣΣ, πηχεοκαρπικών, χεριών, ποδοκνημικών, ποδιών, πυέλου και μακ­ρών οστών. Εκδηλώνεται με βαθμιαίως αυξανόμενο πόνο, δυσκαμψία και ήπια διόγκωση της άρθρωσης, αλλά πρώιμες ακτινολογικές αλλοιώσεις

Κοκκιδιομυκητιασική υμενίτιδα: Μπορεί να επιπλέκει πρωτοπαθή ή διάχυτη λοίμωξη από τον Coccidi­oides immitis.Χαρακτηρίζεται από πολυαρθρίτιδα, πυρετό, οζώδες ή πολύμορφο ερύθημα, ηωσινοφιλία και πυλαία λεμφαδενοπάθεια και υποχωρεί μετά από 2-4 εβδομάδες (Smith CE, 1955)

ΔΙΑΓΝΩΣΗ : Γίνεται από τις κλινικές εκδηλώσεις, τις ορολογικές και ιστολογικές εξετάσεις και την καλλιέρ­γεια του αρθρικού υγρού/υμένα. Πάντως, συχνά καθυστερεί, λόγω της ατυπίας των κλινικών εκδηλώσεων και του μεγάλου χρονικού διαστήματος που μεσολαβεί από της αρχικής λοίμωξης μέχρι την εμφάνιση της αρθρί­τιδας.

Η δοκιμασία κοκκιοϊδίνης είναι συχνά θετική. Η καλλιέργεια του αρθρικού υγρού είναι θετική μόνο στο 5% των περιπτώσεων. Η οριστική διάγνωση γίνεται με την ανεύρεση κοκκιωματώδους υμενίτιδας στη βιοψία του αρθρικού υμένα.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ : Χειρουργικός καθαρισμός, ιτρακοναζόλη. Η ιτρακοναζόλη είναι αποτελεσματική περισσότερο από την φλουκοναζόλη και σε περιπτώσεις υποτροπών μετά από θεραπεία με αμφοτερικίνη ή κετοκοναζόλη.