Έρευνα

Γνωρίζετε αν διατρέχετε κίνδυνο οστεοπόρωσης;:

Τροχαντηρική θυλακίτιδα

 ΘΥΛΑΚΙΤΙΔΑ ΜΕΙΖΟΝΑ ΤΡΟΧΑΝΤΗΡΑ (ΤΡΟΧΑΝΤΗΡΙΤΙΔΑ)

Τι είναι η τροχαντηρίτιδα ;

Πολύ συχνά, βλέπουμε εμείς οι ρευματολόγοι ταλαίπωρους ανθρώπους με πόνο στην έξω πλευρά του ισχίου, που τον έχουν χρόνια, αλλά δεν έχουν βρεί το αίτιό του ή δεν του δίνουνε και μεγάλη σημασία. 

Ο πόνος αυτός συχνά είναι τόσο σοβαρός ώστε περιορίζει σημαντικά τις δραστηριότητές τους, ιδιαίτερα την βάδιση και την εργασία τους. Ακόμα, επειδή γειτονεύει με την άρθρωση του ισχίου, συνήθως αποδίδεται σε παθήσεις της άρθρωσης αυτής, κυρίως σε οστεοαρθρίτιδα, ή και άλλες παθήσεις της περιοχής, γι΄αυτό και οι άρρωστοι με τροχαντηρίτιδα τραβιούνται από τον ένα γιατρό στον άλλο και θεραπεία δεν βρίσκουν. Μερικοί ταλαιπωρούνται χρόνια ολάκερα μέχρι να φθάσουν στα χέρια του ρευματολόγου.

Είναι σωστός ο όρος «τροχαντηρίτιδα» ;

Κατ΄αρχήν, ο όρος «τροχαντηρίτιδα» δεν είναι σωστός. Την ονομασία αυτή που έχει επικρατήσει εδώ και δεκαετίες έχουν δώσει οι ορθοπεδικοί πιθανώς για να αποφύγουν τον μακροσκελή όρο «φλεγμονή των θυλάκων ή θυλακίτιδα του μείζονα τροχαντήρα», που αποδίδει ακριβέστερα το παθολογοανατομικό υπόβαθρο της πάθησης αυτής.

Στην ουσία όμως στην  «τροχαντηρίτιδα», που σημαίνει φλεγμονή του τροχαντήρα, δεν πάσχει (φλεγμαίνει) ο τροχαντήρας (δηλ. το οστούν), αλλά οι θύλακοι που υπάρχουν φυσιολογικά γύρω από αυτόν, γι’ αυτό και η φλεγμονή του θυλάκου του μείζονα τροχαντήρα ονομάζεται (Αγγλιστί) «trochanteric bursitis», και, επομένως, ο πιο δόκιμος και ακριβής όρος (Ελληνιστί) είναι «τροχαντηρική θυλακίτιδα».

Πως δημιουργείται η τροχαντηρική θυλακίτιδα ;

Η φλεγμονή του θυλάκου του τροχαντήρα είναι ένα από τα συχνότερα αίτια πόνου στην περιοχή του ισχίου. Για να καταλάβουμε όμως πως δημιουργείται η βασανιστική αυτή, χρόνια, επώδυνη πάθηση πρέπει να ξέρουμε μερικά ανατομικά στοιχεία.

Ο μείζονας τροχαντήρας είναι η περιοχή που προσφύονται οι απαγωγοί μύες (μέσος και μικρός γλουτιαίος) και οι εξωτερικοί στροφείς του ισχίου. Οι κυριότεροι μύες που κάνουν έκταση του ισχίου είναι ο μείζων γλουτιαίος και οι οπίσθιοι μηριαίοι. Οι τελευταίοι προσφύονται στο εγγύς μηριαίο, περιφερικά του μείζονα τροχαντήρα. Ο ελάσσονας τροχαντήρας είναι το σημείο που προσφύεται ο κύριος καμπτήρας του ισχίου, ο λαγονοψοΐτης.

Υπάρχουν περίπου 18 θύλακοι στην περιοχή του ισχίου. Ενας από τους θυλάκους αυτούς (εν τω βάθει τροχαντηρικός θύλακος ή θύλακος του μέσου γλουτιαίου) βρίσκεται μεταξύ του τένοντα του μείζονα γλουτιαίου και της οπισθοπλάγιας προεξοχής του μείζονα τροχαντήρα. Ο θύλακος αυτός είναι συχνή πηγή πόνου και φλεγμονής στην περιοχή του ισχίου.

Ενας άλλος θύλακος (επιπολής ή επιφανειακός) βρίσκεται πάνω από τον μείζονα τροχαντήρα και μπορεί και αυτός να φλεγμανθεί και να προκαλέσει ευαισθησία (ΕΙΚΟΝΑ 1). Δηλ., στην ουσία, όταν μιλάμε για τροχαντηρική θυλακίτιδα αναφερόμαστε τόσο στη φλεγμονή του επιπολής, όσο και του εν τω βάθει θυλάκου.                            

 http://www.e-rheumatology.gr/sites/default/files/Trochanteric%20bursa%20Anatomy%2001.jpg

Θύλακοι περιοχής μείζονα τροχαντήρα

Τα συμπτώματα, οι κλινικές εκδηλώσεις και η θεραπεία της θυλακίτιδας, τόσο της εν τω βάθει, όσο και της επιπολής, είναι ουσιαστικά πανομοιότυπα.

Αλλοι θύλακοι που μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα στην περιοχή του ισχίου είναι ο θύλακος του λαγονοψοΐτη, ο οποίος εντοπίζεται μεταξύ του τένοντα του ψοΐτη και του θυλάκου του ισχίου, και ο ισχιογλουτιαίος θύλακος, ο οποίος εντοπίζεται μεταξύ του μείζονα γλουτιαίου μυός και του ισχιακού κυρτώματος.

Που οφείλεται η τροχαντηρική θυλακίτιδα ;

Η τροχαντηρική θυλακίτιδα οφείλεται σε υπερβολική κινητικότητα του τένοντα του μέσου γλουτιαίου και του τείνοντα την περιτονία πάνω από το έξω τμήμα του μηριαίου. Οι επανειλημμένες κάμψεις του ισχίου και η άμεση πίεση επιδεινώνουν τα συμπτώματα.

Ποιες παθήσεις οδηγούν σε τροχαντηρική θυλακίτιδα ;

Οι συχνότερες παθολογικές καταστάσεις που μπορεί να οδηγήσουν σε τροχαντηρική θυλακίτιδα  είναι οι παθήσεις της οσφυιοιερής μοίρας της ΣΣ, η ανισοσκελία, οι παθήσεις των ιερολαγονίων, η αρθρίτιδα του γόνατος και το εξάρθρημα της ποδοκνημικής.

Τα συχνότερα γενεσιουργά αίτια της τροχαντηρικής θυλακίτιδας είναι οι διαταραχές της βάδισης. Ακόμα και μικρή δυσκολία στη βάδιση μπορεί να αυξήσει την τριβή και την πίεση πάνω στον μείζονα τροχαντήρα.

Πως εκδηλώνεται  η τροχαντηρική θυλακίτιδα ;

Οι άρρωστοι τυπικά παραπονούνται για πόνο στην έξω (πλάγια) επιφάνεια του ισχίου, πάνω από το έξω τμήμα του μηρού, ή δυσκολία στη βάδιση. Ο πόνος αυτός συνήθως χειροτερεύει με την άμεση πίεση της επώδυνης περιοχής και μπορεί να αντανακλάται σε περιφερικές κατασκευές (όπως το γόνατο). Οι ασθενείς συχνά τρίβουν τον μηρό τους όταν περιγράφουν τον πόνο.

Ανάλογα με τον βαθμό της φλεγμονής και του οιδήματος, η ευαισθησία με την πίεση κυμαίνεται από ήπιο πρωϊνό πόνο και δυσκαμψία, έως αδυναμία του ασθενούς να κοιμηθεί στην πάσχουσα πλευρά.

Βάλτε τα δάχτυλα στον τύπο των ήλων...

Για να βάλουμε την διάγνωση της τροχαντηρικής θυλακίτιδας είναι απαραίτητο να ψηλαφήσουμε την επώδυνη περιοχή. Αυτό γίνεται ως εξής :

  • Ξαπλώστε τον ασθενή σας ανάσκελα ή βάλτε τον να καθίσει με τα ισχία σε κάμψη 90ο. Στη θέση αυτή (τα ισχία σε κάμψη 90ο) προβάλλει το άνω τμήμα της απόφυσης του τροχαντήρα, το πλέον δηλ. προεξέχον τμήμα του μηριαίου
  • Ψηλαφήστε τον τροχαντήρα με τα δάχτυλά σας (ΕΙΚΟΝΑ 2). Στα παχύσαρκα άτομα πρέπει να πιέζετε δυνατά και σταθερά για να εντοπίσετε την ευαίσθητη περιοχή   

  http://www.e-rheumatology.gr/sites/default/files/Trochanteric%20bursa%20palpation%2004_0.jpg

Ψηλάφηση θυλάκων μείζονα τροχαντήρα. Ο μείζονας τροχαντήρας ψηλαφάται με τον άρρωστο είτε καθιστό, είτε ξαπλωμένο στο πλάι, πάντοτε με τα ισχία σε κάμψη 90 μοιρών.

Που εντοπίζεται η ευαισθησία σε περιπτώσεις φλεγμονής του θυλάκου ;

Η ευαισθησία που αισθάνεται ο άρρωστος με την ψηλάφησή μας εξαρτάται από τον θύλακο που πάσχει (φλεγμαίνει). Εάν υπάρχει φλεγμονή του επιπολής θυλάκου, η ευαισθησία εντοπίζεται στο μέσο τμήμα του μείζονα τροχαντήρα και είναι εντονότερη 1.5 ίντσα κάτω από το ανώτερο τμήμα του, αμέσως πάνω από την μέγιστη πλάγια προεξοχή. Εάν φλεγμαίνει ο εν τω βάθει θύλακος, ο άρρωστος έχει τοπική ευαισθησία ακριβώς πάνω από την απόφυση του τροχαντήρα, στη μέση γραμμή.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ :

  • Μην μπερδεύετε την ευαισθησία που έχουν ψηλαφητικά οι άρρωστοι με οξεία οσφυαλγία λόγω κήλης μεσοσπονδυλίου δίσκου στον σύστοιχο γλουτό.
  • Στις περιπτώσεις όμως αυτές η ευαισθησία, εκτός του ότι υπάρχει επάνω στην ΣΣ ή στα παρασπονδυλικά μαλακά μόρια, επινέμεται ολόκληρη την μάζα του γλουτού, είναι δηλ. διάχυτη, και όχι εντοπισμένη ακριβώς πάνω από τον μείζονα τροχαντήρα, όπως στην περίπτωση της θυλακίτιδας.
  • Μην ξεχνάτε ότι η θυλακίτιδα του τροχαντήρα μπορεί να συνυπάρχει με οξεία οσφυαλγία, οπότε ο άρρωστος θα έχει και διάχυτη (λόγω της δισκοπάθειας), αλλά και εντοπισμένη (λόγω της θυλακίτιδας), ευαισθησία με την ψηλάφηση.

Εξετάστε την άρθρωση του ισχίου

Σε κάθε άρρωστο με πιθανή τροχαντηρική θυλακίτιδα πρέπει να εξετάζουμε την κάμψη – έκταση και τις στροφικές κινήσεις του ισχίου.

Η θυλακίτιδα, όπως είναι λογικό, δεν περιορίζει και γενικά δεν επηρεάζει τις κινήσεις του ισχίου, δηλ. ή έσω και έξω στροφή του ισχίου είναι κανονική και ελεύθερη, αν και ο άρρωστος μπορεί να έχει δυσκαμψία ή ελαφρό πόνο στις ακραίες στροφικές κινήσεις (έσω και έξω στροφή). Επομένως, εάν ο άρρωστος έχει εντονότερη ενόχληση ή μεγάλο περιορισμό του εύρους κίνησης του ισχίου, τότε έχει προσβολή του ισχίου, π.χ. οστεοαρθρίτιδα ή υμενίτιδα.

Εξετάστε τον τρόπο που βαδίζει ο ασθενής 

Πέστε στον ασθενή σας να βαδίσει κανονικά μέσα στον εξεταστικό σας χώρο και ύστερα στις φτέρνες και τις μύτες των ποδιών

Η τροχαντηρική θυλακίτιδα συνήθως δεν επηρεάζει την βάδιση. Παρ΄ όλ΄ αυτά, μερικές φορές ο άρρωστος με τροχαντηρική θυλακίτιδα μπορεί να έχει ανταλγικό βάδισμα, δηλ. δεν μπορεί να φορτίσει την πάσχουσα περιοχή για πολλήν ώρα λόγω του πόνου.

Οι ασθενείς με ανισοσκελία μπορεί να έχουν βραχυσκελή χωλότητα, η οποία χαρακτηρίζεται από αύξηση της προς τα πάνω και κάτω κίνησης της κεφαλής και των ώμων όταν το σώμα φορτίζει το βραχύ σκέλος και ύστερα σηκώνεται στο μακρό σκέλος.

Απλές ακτινογραφίες : χρειάζονται ;

Ολοι οι ασθενείς με υποψία τροχαντηρικής θυλακίτιδας πρέπει να κάνουν απλές ακτινογραφίες λεκάνης-ισχίων συνήθως σε πρόσθια-οπίσθια, πλάγια και βατραχοειδή θέση, για να αποκλεισθούν άλλα αίτια πόνου στο ισχίο.

Η πρόσθια - οπίσθια απλή ακτινογραφία σε όρθια θέση γίνεται για να διαπιστωθεί εάν ο άρρωστος έχει ανισοσκελία. Σε μερικές περιπτώσεις δείχνει ασβεστώσεις στην περιοχή του θυλάκου ή τα γειτονικά μαλακά μόρια. 

Εκτός από την ακτινογραφία, μετρήστε και το μήκος και των δύο σκελών με μια μεζούρα για να δείτε εάν έχει διαφορά μεταξύ τους (ανισοσκελία) (ΕΙΚΟΝΑ 3).

http://www.e-rheumatology.gr/sites/default/files/Leg%20length%20measurement%2003.jpg

http://www.e-rheumatology.gr/sites/default/files/Leg%20length%20measurement%2001.jpg

Μέτρηση μήκους σκελών για ανισοσκελία.

Χρειάζονται άλλες απεικονιστικές μέθοδοι ;

Άλλες απεικονιστικές μέθοδοι (π.χ. αξονική ή μαγνητική τομογραφία, κ.α.) δεν είναι απαραίτητες για την διάγνωση, αλλά μπορούν να μας αποκαλύψουν τα γενεσιουργά αίτια της τροχαντηρικής θυλακίτιδας, όπως η ανισοσκελία.

Σε περιπτώσεις θυλακίτιδας η μαγνητική τομογραφία δείχνει αυξημένο σήμα στο θύλακο. Πάντως, ο μόνος λόγος που χρειαζόμαστε μαγνητική τομογραφία είναι όταν υπάρχει υποψία άλλης υποκείμενης νόσου ή νοσολογικής κατάστασης (π.χ. μεταστάσεις κακοήθους νοσήματος) στην οσφυιερή μοίρα της ΣΣ, την ιερολαγόνια άρθρωση, το μηριαίο ή την λεκάνη.

Ακόμα, εάν τα συμπτώματα επιμένουν για 6-8 εβδομάδες, παρά τα παραπάνω μέτρα, συνιστάται περαιτέρω έλεγχος π.χ. με αξονική ή μαγνητική τομογραφία της ΟΜΣΣ ή σπινθηρογράφημα οστών.

Εχει νόημα να κάνουμε υπερηχογράφημα ;

Σε περιπτώσεις που, παρά την συντηρητική αγωγή, τα συμπτώματα επιμένουν κάντε ένα υπερηχογράφημα μήπως υπάρχει ρήξη του τένοντα του μέσου γλουτιαίου.

Τι αξία έχει το σπινθηρογράφημα των οστών ;

Το σπινθηρογράφημα των οστών μας βοηθά να αποκλείσουμε αθόρυβα κατάγματα της λεκάνης και του μηριαίου και μεταστατικές αλλοιώσεις (δευτεροπαθείς εντοπίσεις) σε ασθενείς με γνωστούς συμπαγείς όγκους.

Τι είναι το περιοχικό αναισθητικό block και σε τι χρησιμεύει ; 

Το περιοχικό αναισθητικό block (regional anesthetic block) μας βοηθά πολύ να ξεχωρίσουμε τον πόνο της τροχαντηρικής θυλακίτιδας από τον πόνο τον προερχόμενο από την οσφυιοιερή μοίρα της σπονδυλικής στήλης ή από τον δυσαισθητικό πόνο της παραισθητικής μηραλγίας. Εάν ο πόνος ανακουφισθεί με την ένεση τότε πιθανότατα έχουμε να κάνουμε με τροχαντηρική θυλακίτιδα.

http://www.e-rheumatology.gr/sites/default/files/Regional-anesthetic-block.gif

Πως γίνεται η διάγνωση της τροχαντηρικής θυλακίτιδας ;

Η διάγνωση της τροχαντηρικής θυλακίτιδας γίνεται με βάση 3 κλινικά ευρήματα : 

  • Πόνος στην έξω πλευρά του μηρού
  • Τοπική ευαισθησία
  • Ανακούφιση από τον πόνο με περιοχικό αναισθητικό block, η οποία είναι ιδιαίτερα σημαντική όταν ταυτόχρονα υπάρχει ριζοπάθεια, όταν τα τοπικά σημεία και συμπτώματα είναι άτυπα, όταν υπάρχουν σοβαρές διαταραχές της βάδισης ή όταν ο ασθενής παρουσιάζεται με έντονο πόνο

Γιατί συχνά αργεί να διαγνωσθεί η τροχαντηρική θυλακίτιδα ;

  • Ο λόγος είναι ότι οι μη ρευματολόγοι γιατροί (εκτός από τους ορθοπεδικούς) δεν είναι εξοικειωμένοι με αυτήν (δεν την γνωρίζουν)
  • Η θυλακίτιδα του τροχαντήρα δεν φαίνεται στην απλή ακτινογραφία, άρα, κατά τους μη ειδικούς, δεν υπάρχει
  • Η τροχαντηρική θυλακίτιδα, ενώ η διάγνωσή της φαντάζει εύκολη στα χέρια του πεπειραμένου γιατρού, επειδή συνορεύει με την άρθρωση του ισχίου, συχνά αποδίδεται σε παθήσεις του ισχίου ή των γειτονικών ανατομικών κατασκευών (π.χ. ιερολαγόνιες, οστά λεκάνης, κ.λ.π)

Ποια άλλα νοσήματα κάνουν τα ίδια συμπτώματα ;  

Η θυλακίτιδα είναι η συνηθέστερη αιτία ευαισθησίας στην περιοχή του μείζονα τροχαντήρα. Πάντως, ευαισθησία στην περιοχή αυτή μπορεί να παρατηρηθεί σε περιπτώσεις αθόρυβου κατάγματος, κατάγματος κόπωσης, μεταστατικής νόσου στο μηριαίο και σε ρήξεις του τένοντα του μέσου γλουτιαίου (σπάνια).

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΡΟΧΑΝΤΗΡΙΚΗΣ ΘΥΛΑΚΙΤΙΔΑΣ

1.   ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

  • Σχετική ανάπαυση
  • Κρύα επιθέματα
  • Τοπικά, παρατεταμένης αποδέσμευσης, αναισθητικά επιθέματα
  • ΜΣΑΦ
  • Ενεση κορτιζόνης και τοπικού αναισθητικού
  • Extracorporeal shock wave therapy (ESWT)
  • Χειρουργική επέμβαση (σε ανθεκτικές περιπτώσεις) 

Σε ανθεκτικές περιπτώσεις (ή ευθύς εξ αρχής) :

  • Εν τω βάθει θερμότητα (υπέρηχα) και TENS

Εξωσωματική θεραπεία με κρουστικά υπέρηχα (Extracorporeal Shock Wave Therapy ; ESWT).

Είναι αποτελεσματική στην τροχαντηρική θυλακίτιδα, ιδιαίτερα σε ασθενείς με υψηλό σήμα στην MRI. Μια μελέτη υποστηρίζει ότι είναι πολύ καλύτερη από τις οικιακές ασκήσεις ή τις ενέσεις κορτιζόνης.

Αλλα θεραπευτικά μέτρα

  • Βοηθητικά μέσα για τις διαταραχές της βάδισης (μπαστούνια, περιπατητήρες, ορθώσεις, πέλματα, νάρθηκες γόνατος).

Εάν ο άρρωστος δεν βελτιώνεται με τις παραπάνω θεραπείες :

  • Ξαναδείτε τον μήπως έχει σύνδρομο απιοειδούς μυός, γιατί ο απιοειδής μυς εισδύει στον θύλακο του μείζονα τροχαντήρα.

ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΑΡΡΩΣΤΟΥΣ

  • Να αποφεύγουν να ανεβαίνουν σκάλες και να κάθονται ή να σηκώνονται από καθίσματα
  • Να αποφεύγουν να πιέζουν ή να ξαπλώνουν στην πάσχουσα περιοχή
  • Να αποφεύγουν αθλήματα που χειροτερεύουν τα συμπτώματα.

ΦΥΣΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

Στην οξεία φάση

  • Πάγος για 20-30 λεπτά κάθε 2-3 ώρες
  • Ασκήσεις στο σπίτι (διατάσεις λαγονοκνημιαίας ταινίας, τείνοντα πλατεία περιτονία, εξωτερικών στροφέων ισχίου, τετρακεφάλων, καμπτήρων ισχίου)
  • Φωνοφόρηση και μαλάξεις μαλακών μορίων 
  • TENS, σε περιπτώσεις ανθεκτικές στο πρόγραμμα αποκατάστασης
  • Διατάσεις λαγονοκνημιαίας ταινίας

ΦΑΡΜΑΚΑ

1.  Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα

2.  Τοπικά αναισθητικά έμπλαστρα, παρατεταμένης αποδέσμευσης. Βοηθούν αρρώστους που έχουν αυπνία επειδή κατακλίνονται στην πάσχουσα πλευρά.

3.  Τοπικές ενέσεις κορτιζόνης.

1.  ΜΗ ΣΤΕΡΟΕΙΔΗ ΑΝΤΙΦΛΕΓΜΟΝΩΔΗ ΦΑΡΜΑΚΑ

  • Ιμπουπροφαίνη
  • Κετοπροφαίνη. Για ήπιο έως μέτριο πόνο. Αρχίστε με μικρές δόσεις σε ασθενείς λεπτόσωμους, ηλικιωμένους ή με νεφρική ή ηπατική νόσο. Δόσεις μεγαλύτερες από 75 mg ημερησίως δεν αυξάνουν το θεραπευτικό αποτέλεσμα.
  • Ναπροξένη (Naprosyn, Naprelan, Anaprox, Aleve). Για ήπιο έως μέτριο πόνο.
  • Φλουρμπιπροφαίνη
  • Ινδομεθακίνη (Indocid)

2.  ΤΟΠΙΚΑ ΑΝΑΙΣΘΗΤΙΚΑ

  • Ξυλοκαΐνη γέλη 2%. 1 γέλη ξυλοκαΐνης περιέχει υδροχλωρική λιδοκαΐνη 20 mg.
  • Pliaglis κρέμα (ένα γραμμάριο κρέμας περιέχει 70 mgλιδοκαΐνης + 70 mgτετρακαΐνης)
  • Καψαϊσίνη (Aleveer, Qutenza, Salonpas Gel-Patch)

3.  ΕΝΕΣΕΙΣ ΚΟΡΤΙΖΟΝΗΣ

Οι τοπικέςενέσεις κορτιζόνης με αναισθητικό (λιδοκαΐνη) είναι αποτελεσματικές στην τροχαντηρική θυλακίτιδα. Οι ενέσεις γίνονται συνήθως χωρίς ακτινοσκοπική καθοδήγηση. Συνιστάται όμως να γίνονται με φθοριοσκοπικό έλεγχο, εάν ο άρρωστος έχει :

  • Παχυσαρκία
  • Ιστορικό επανειλημμένων ενέσεων
  • Ιστορικό χρόνιας φλεγμονής
  • Ιστορικό προηγηθείσας χειρουργικής επέμβασης
  • Μακροχρόνιο πόνο με περιφερική ευαισθητοποίηση, οπότε η ένεση μπορεί να γίνει μέσα στην ευαίσθητη περιοχή και όχι στην πάσχουσα

Κάντε διαγνωστική ένεση με τοπικό αναισθητικό

  • Κάντε μια ένεση με τοπικό αναισθητικό, π.χ. 5 mL λιδοκαΐνης 1-2%, με βελόνα Νο 22. Στους αδύνατους ασθενείς χρησιμοποιείστε βελόνα μήκους 4 εκ., ενώ στους βαρύτερους, 9-10 εκ.
  • Η βελόνα φτάνει στον μείζονα τροχαντήρα και τον χτυπάει. Υστερα, την ανασύρετε λίγο, ώστε να μπεί στον θύλακο, και ρίχνετε το αναισθητικό. Εάν ο πόνος ανακουφισθεί είστε πλέον σίγουρος για την διάγνωση.
  • Μετά την ένεση του αναισθητικού, βάλτε την κορτιζόνη
  • Μέσα από την ίδια βελόνα που έχετε καρφώσει στον γλουτό του ασθενούς σας προσαρμόστε μια άλλη σύριγγα με κορτιζόνη (π.χ. 40-80 mgμεθυλπρεδνιζολόνης ή τριαμσινολόνης) και ρίξτε το φάρμακο.
  • Εάν ο πόνος μετριασθεί λιγότερο από 50% ξανακάντε μια δεύτερη ένεση μετά από 4-6 εβδομάδες.

Εάν είστε σίγουρος ότι ο άρρωστος έχει τροχαντηρική θυλακίτιδα, δεν χρειάζεται να κάνετε διαγνωστική ένεση με τοπικό αναισθητικό πριν από την ένεση του κορτικοειδούς. Ρίχτε απ’ ευθείας την κορτιζόνη (40-80 mg μεθυλπρεδνιζολόνης) μαζί με 5 mL λιδοκαΐνης 1%.

Σκευάσματα

  • Μεθυλπρεδνιζολόνη (Depo-Medrol, Solu-Medrol, Medrol) 
  • Δεξαμεθαζόνη (Baycadron)
  • Τριαμσινολόνη (Aristospan Intralesional, Kenalog, Kenacort)

http://www.e-rheumatology.gr/sites/default/files/Trochanteri-bursitis-injection.gif

Εάν ο άρρωστος δεν ανταποκρίνεται στα μέτρα αυτά και έχει επίμονα συμπτώματα μπορεί να χρειασθεί να τον ψάξουμε περισσότερο μήπως έχει και κάτι άλλο που μας έχει διαφύγει (π.χ. διαταραχές της βάδισης), εάν δεν το έχουμε ήδη κάνει. 

2.  ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Σπάνια χρειάζεται, επειδή οι περισσότεροι ασθενείς ανταποκρίνονται καλά στη συντηρητική θεραπεία. Πάντως, μπορεί να γίνει εάν τα συμπτώματα δεν βελτιώνονται με την συμπτωματική αγωγή. Η επέμβαση συνίσταται σε επιμήκη απελευθέρωση της ΙΤΒ σε συνδυασμό με υπογλουτιαία θυλακεκτομή. Σπάνια, γίνεται θυλακεκτομή και μερική εκτομή του μείζονα τροχαντήρα.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Η φλεγμονή του θυλάκου του μείζονα τροχαντήρα είναι μία χρόνια, βασανιστική πάθηση, που πολύ συχνά παραγνωρίζεται ή αποδίδεται σε άλλες παθήσεις της περιοχής, κυρίως του ισχίου, γι΄αυτό και πολύ συχνά οι άρρωστοι που την έχουν αποκτήσει συχνά την αφήνουν στην τύχη τους ή γυρνούν από τον ένα γιατρό στον άλλο, συνήθως χωρίς να βρίσκουν λύση στο πρόβλημά τους.

Ο λόγος είναι ότι ο κλινικός γιατρός, ακόμα και ο ρευματολόγος, συνήθως επικεντρώνεται στο να ανακουφίσει τον άρρωστο από τον πόνο που του προκαλεί η φλεγμονή του θυλάκου με διάφορες θεραπείες (π.χ. αντιφλεγμονώδη και παυσίπονα φάρμακα, τοπικές ενέσεις κορτιζόνης), χωρίς να σκεφθεί να διορθώσει τα υποκείμενα αίτια που την δημιουργούν ή την πυροδοτούν, όπως π.χ. η ανισοσκελία και οι διαταραχές της βάδισης, γι΄αυτό και η θυλακίτιδα συχνά υποτροπιάζει και διαιωνίζεται.

Ακόμα, εάν μείνει χωρίς θεραπεία, κάνει βασανιστική την ζωή του αρρώστου, που δεν μπορεί να κοιμηθεί, να περπατήσει και γενικά δυσκολεύει σημαντικά τις καθημερινές του δραστηριότητες. Εάν πάλι μείνει χωρίς θεραπεία, το τοίχωμα του θυλάκου, που φυσιολογικά είναι λεπτό, παχαίνει, σκληραίνει λόγω ίνωσης και σιγά – σιγά ο θύλακος χάνει την ικανότητά του να λιπαίνει το έξω τμήμα του ισχίου, με δυσάρεστες συνέπειες για την λειτουργικότητά του.



Who is who

Θέματα

Συλλογή Φωτογραφιών

Τι είναι ο ρευματολόγος

Βότανα-Φυσικές ουσίες