Έρευνα

Γνωρίζετε αν διατρέχετε κίνδυνο οστεοπόρωσης;:

Τι είναι το σύνδρομο οροαρνητικής αρθρίτιδας και ενθεσίτιδας;

Το σύνδρομο οροαρνητικής αρθρίτιδας και ενθεσίτιδας (σύνδρομο SEA) περιλαμβάνει παιδιά τα οποία, αν και δεν πληρούν τα κριτήρια για αγκυλοποιητική σπονδυλαρθροπάθεια των ενηλίκων, παρουσιάζουν περιφερική αρθροπάθεια και φλεγμονή των ενθέσεων, ενώ προσβολή του αξονικού σκελετού στα αρχικά στάδια της νόσου συνήθως απουσιάζει (Rosenberg AM and Petty RE, 1982).
 
Το σύνδρομο SEA παρατηρείται κυρίως σε αγόρια όψιμης ηλικίας με θετικό HLA-B27, αλλά αρνητικό IgM RF και αρνητικά αντιπυρηνικά αντισώματα. Η ενθεσοπάθεια παρατηρείται συνήθως στην περιοχή της πτέρνας ή του γόνατος, ενώ η αρθρίτιδα αφορά περιφερικές αρθρώσεις, ιδιαίτερα τις μικρές και μεγάλες αρθρώσεις των κάτω άκρων.
 
Tα παιδιά με σύνδρομο SEA παρουσιάζουν μερικά από τα χαρακτηριστικά της ΝΑΣ, όχι όμως προσβολή των ιερολαγονίων, η οποία είναι απαραίτητη για την επιβεβαίωση της ΑΣ (Bennett PH and Wood PHN, 1968). Πάντως, μερικά απ΄αυτά παρουσιάζουν αργότερα προσβολή της σπονδυλικής στήλης ή ιερολαγονίτιδα και κατατάσσονται στη ΝΑΣ (Cabral DA et al, 1992).
 
Το σύνδρομο SEA μπορεί να είναι ιδιοπαθές ή μέρος των εκδηλώσεων μιας καλώς διαφοροποιημένης σπονδυλαρθροπάθειας. Το ιδιοπαθές σύνδρομο SEA αποτελεί ουσιαστικά μία αδιαφοροποίητη σπονδυλαρθροπάθεια, η οποία τοποθετείται στο κέντρο της ομάδας των σπονδυλαρθροπαθειών.
 
Οι περισσότεροι ασθενείς με θετικό HLA-B27, επίμονη αρθρίτιδα και ενθεσίτιδα αναπτύσσουν ΑΣ 5-10 χρόνια μετά την έναρξη της νόσου (Burgos-Vargas R and Clark P, 1989; Cabral DA et al, 1992; Olivieri I et al, 1992).
Οι εξω-αρθρικές εκδηλώσεις του συνδρόμου SEA ή ισοδύναμων νοσημάτων, όπως η μεμονωμένη HLA-B27 θετική αρθρίτιδα, περιλαμβάνουν μη ειδικές φλεγμονώδεις εντεροπάθειες, οξεία ραγοειδίτιδα και συστηματικές εκδηλώσεις, όπως και υπεξάρθρημα της ατλαντοαξονικής, διαταραχές της καρδιακής αγωγιμότητας και ανωμαλίες της πνευμονικής λειτουργίας (Mielants H et al, 1987; Rosenberg AM, 1990; Cabral DA et al, 1992; Mielants H et al, 1993; Foster HE et al, 1995; Barabino A et al, 1998; Camiciottoli G et al, 1999; Huppertz H et al, 2000; Lionetti P et al, 2000; Picco P et al, 2000).
 
Το σύνδρομο SEA αυτοπεριορίζεται σε μερικά παιδιά, τα οποία πιθανώς ουδέποτε αναπτύσσουν οροαρνητική σπονδυλαρθροπάθεια. Αλλoτε διαφοροποιείται σε αγκυλοποιητική ταρσίτιδα, ψωριασική ή αντιδραστική αρθρίτιδα και εντεροπαθητική αρθροπάθεια (Tse S and Laxer R, 2003). Μερικοί υποστηρίζουν ότι η επίμονη, σοβαρή προσβολή 5 τουλάχιστον αρθρώσεων στη διάρκεια του 1ου χρόνου της νόσου είναι παράγοντας κινδύνου μετάπτωσης σε ΑΣ (Burgos-Vargas R and Vazquez-Mellado J, 1995).
 
Ένα μέρος των ασθενών με σύνδρομο SEA εξελίσσεται σε αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα. Πάντως, στους ασθενείς αυτούς, οι ιερολαγόνιες και η ΣΣ προσβάλλονται συνήθως 5-10 χρόνια μετά την εμφάνιση των αρχικών συμπτωμάτων (Burgos-Vargas R and Clark P, 1989; Tse S and Laxer R, 2003).
 
Φαίνεται ότι υπάρχει και μια 2η υποομάδα ασθενών με νεανικής έναρξης ΑΣ, οι οποίοι αναπτύσσουν κλινικές και ακτινολογικές ενδείξεις προσβολής του αξονικού σκελετού ενωρίτερα από τα παιδιά με σύνδρομο SEA που εξελίσσονται σε ΑΣ 5-10 χρόνια μετά την έναρξη της νόσου (Burgos-Vargas R et al, 1996).


Who is who

Θέματα

Συλλογή Φωτογραφιών

Τι είναι ο ρευματολόγος

Βότανα-Φυσικές ουσίες