Έρευνα

Γνωρίζετε αν διατρέχετε κίνδυνο οστεοπόρωσης;:

Συστηματική σκληροδερμία : Απεικονιστικές μέθοδοι

4.1.5.1  ΜΥΟΣΚΕΛΕΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

4.1.5.1.1  ΓΕΝΙΚΑ ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

  • Οστικές δια­βρώσεις περιφερικών αρθρώσεων, ΕΜΦ και εγγύς φαλαγγικών οστών
  • Οστική απορρόφηση (πλευρές, κλείδες, κάτω πέρας κερκίδας και ωλένης, ακρώμιο, βραχιόνιο, ΑΜΣΣ).
  • Στένωση του μεσάρθριου διαστήματος με οριακές διαβρώσεις (στο 15% των ασθενών)
  • Υποδόριες ασβεστώσεις (πρόσωπο, τράχηλος, αντιβράχια, κάτω άκρα και περιοχές πίεσης, όπως τα ισχιακά κυρτώματα).
  • Οι περιαρθρικές ογκόμορφες εναποθέσεις υποδύονται τα ακτινολογικά ευρήματα του συνδρόμου γάλακτος–αλκάλεος, της υπερβιταμίνωσης D ή της νεφρικής οστεοδυστροφίας.
  • Παρα-αρθρική οστεοπόρωση
  • Ταινίες αναστολής της ανάπτυξης και ινωτικές ταινίες της αρθρικής κάψας (σε μα­κροχρόνιες περιπτώσεις).
  • Περιοστίτιδα (διαφυσιακές περιοχές μηριαίου και βραχιονίου)

4.1.5.1.2   ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΝΑ ΠΕΡΙΟΧΗ

Ακρες χείρες και καρπός

  • Απορρόφηση οστών-μαλακών μορίων.Το πλέον χαρακτηριστικό ακτινολογικό εύρημα της ΣΣκ από τα χέρια είναι η ατροφία των μαλακών μορίων και η απορρόφηση των ραγών των τελικών φαλάγγων (ακρο-οστεόλυση). Η ακρο-οστεόλυση παρατηρείται στο 15-80% των ασθενών με ΣΣκ, ιδιαίτερα με έντονα φαινόμενα Raynaud (Scharer L and Smith DW, 1969), και είναι ιδιαίτερα συχνή στα παιδιά (Szymanska-Jagiello W and Rondio H, 1970; Cassidy JT et al, 1977). Συνδυάζεται συχνά με γειτονικές ασβεστώσεις και ακροσκλήρυνση και προσδίδει κωνικό σχήμα στις ράγες των δακτύλων. Ακτινολογικά διαπιστώνεται όταν στην face ακτινογραφία η κάθετη απόσταση μεταξύ της κορυφής της φάλαγγας και της επιφάνειας του δέρματος είναι <20% από την εγκάρσια διάμετρο της βάσης της ίδιας περιφερικής φάλαγγας. Απορρόφηση των οστών στη σκληροδερμία μπορεί να παρατηρηθεί και σε άλλες περιοχές (πλευρές, κλείδες, κάτω πέρας κερκίδας και ωλένης, κ.ά.).
  • Περιαρθρικές ή υποδόριες ασβεστώσεις : Αναπτύσσονται στους υποδόριους ιστούς ή την αρθρική κάψα στο 20-30% των ασθενών με ΣΣκ, πρώιμα στη διαδρομή της νόσου, ιδιαίτερα στο επικρατούν χέρι (Schlenker JD et al, 1973; Cassidy JT et al, 1977). Είναι συχνότερες στα παιδιά και συνδυάζονται με απορρόφηση των ονυχοφόρων φαλάγγων. Ακτινολογικά απεικονίζονται σαν μικρές, στικτές εναποθέσεις στην κορυφή των φαλάγγων, σαν εστιακές σφαιροειδείς εναποθέσεις με ευρύτερη κατανομή ή σαν φυλλοειδείς ή ογκόμορφες συναθροίσεις και καμπυλόγραμμες εναποθέσεις μέσα στην αρθρική κάψα
  • Στένωση μεσάρθριου διαστήματος - οστικές διαβρώσεις.Παρατηρούνται στην στυλοειδή απόφυση της ωλένης, στα οστά του καρπού, τις ΜΚΦ και ΕΜΦ (τυπικές περιοχές προσβολής της ΡΑ), όπως και στις άπω φαλαγγοφαλαγγικές αρθρώσεις (αρθρώσεις που δεν προσβάλλονται συχνά στη ΡΑ). Οι διαβρώσεις παρατηρούνται στο 40-80% των ασθενών με ΣΣκ, αρχικά στις ονυχοφόρες φάλαγγες, ιδιαίτερα στην παλαμιαία επιφάνεια. Προοδευτικά, προκαλούν λέπτυνση της φάλαγγας και, σε σοβαρές περιπτώσεις, μερική ή ολική καταστροφή, οδηγώντας σε όξυνση ολόκληρης της φάλαγγας. Σπάνια, προσβάλλονται οι μέσες φάλαγγες. Η εκλεκτική προσβολή της 1ης καρπομετακάρπιας θεωρείται ιδιαίτερα χαρακτηρι­στική της διάχυτης ΣΣκ (Resnick D et al, 1978). Η αμφοτερόπλευρη απορρόφηση του τραπέζιου και του γειτονικού μετακαρπίου μπορεί να οδηγήσει σε κερκιδικό υπεξάρθρημα της βάσης του μετακαρπίου. Η προσβολή του χεριού στη ΣΣκ θυμίζει ΡΑ, ψωριασική αρθρίτιδα ή διαβρωτική οστεοαρθρίτιδα και νευροαρθροπάθεια. Σε αντίθεση όμως με την ΡΑ, στη ΣΣκ οι διαβρώσεις φείδονται σχετικά των ΜΚΦ και των αρθρώσεων του καρπού.
  • Αρθροπάθεια Jaccoud
  • Περιοχική ή περιαρθρική οστεοπόρωση.
  • Οίδημα και πάχυνση των γειτονικών μαλακών μορίων, χωρίς ένδειξη στένωσης του μεσάρθριου διαστήματος ή οστικές διαβρώσεις.
  • Οστική παραγωγή με οστεόφυτα και ενδαρθρική οστική αγκύλωση.

Γνάθος

  • Πάχυνση περιοδοντικής μεμβράνης. Είναι σχετικά ιδιαίτερη εκδήλωση της ΣΣκ και μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια του τετρημένου πετάλου του ηθμοειδούς και των οδόντων. Ακτινολογικά, απεικονίζεται σαν αυξημένη ακτινοδιαυγαστική περιοχή μεταξύ του οδόντα και των οστών της γνάθου.
  • Απορρόφηση των οστών της γνάθου. Παρατηρείται στη γωνία της γνάθου, και είναι συχνότερη στους Μαύρους. Φαίνεται ότι σχετίζεται με την διάταση του δέρματος του προσώπου, την ατροφία των μασητήρων και των πτερυγοειδών μυών και την μικροστομία (Seifert MH et al, 1975)
  • Οστεόλυση των κονδύλων και της κορωνοειδούς απόφυσης.
  • Κάταγμα των κλάδων της γνάθου.
  • Παραμόρφωση και υποπλασία της γνάθου (σε παιδιά με εντοπισμένη γραμμική σκληροδερμία) (Foster TD and Fairburn FA, 1968; Hoggins GS and Hamilton MC, 1969).

Πλευρές : Συμμετρικές διαβρώσεις των πλευρών, οι οποίες, όταν είναι εκτεταμένες, μπορεί να οδηγήσουν σε παθολογικά κατάγματα.

Ισχίο : Oστική αγκύλωση των ισχίων και οστεονέκρωση της κεφαλής του μηριαίου

Πόδια :

  • Διάχυτη οστεοπόρωση
  • Ατροφία των μαλακών μορίων των φαλάγγων
  • Απορρόφηση των ραγών των δακτύλων.

4.1.5.2   ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΙΚΟ (ΠΙΝΑΚΑΣ 64)

Οι ακτινολογικές μελέτες του ΓΕΣ μπορεί να αναδείξουν χαρακτηριστικές ανωμαλίες, ακόμα και σε ασυμπτωματικούς ασθενείς.

ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ :

  • Αέρας στο περιφερικό τμήμα του οι­σοφάγου (στην πλάγια ακτινο­γραφία του θώ­ρακα). Η ύπαρξή του είναι ενδεικτική διάχυτης ΣΣκ (Dinsmore RE et al, 1966)
  • Διάταση του 2ου και 3ου τμήμα­τος του 12δακτύλου και της εγγύς νήστιδας. Είναι τα συχνότερα ακτινολογικά ευρήματα από το λεπτό έντερο
  • Κατάργηση των κυψελών (Martel W et al, 1976), επιμήκυνση και ενίοτε ήπια έως μέτρια γενικευμένη διάταση του παχέος εντέρου
  • Ευρύστομα ή ψευδοσακκοειδή εκκολπώματα στο αντιμε­σεντερικό χείλος
  • Υψηλό οισοφαγικό στένωμα ή έλκος σε ασθενείς με οισοφάγο Barrett και λεπτεπίλεπτο δικτυωτό τύπο του βλεννογόνου

ΒΑΡΙΟΥΧΟ ΓΕΥΜΑ : Αποκαλύπτει την προσβολή του οισοφάγου (εικόνα «υάλινου σωλήνα»).

ΠΙΝΑΚΑΣ 64

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΠΡΟΣΒΟΛΗΣ ΤΟΥ ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΣΤΗ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΣΚΛΗΡΟΔΕΡΜΙΑ

       Οισοφάγος

Οισοφαγογράφημα με βάριο

Στένωμα

Μανομετρία οισοφάγου

Δυσκινησία

24ωρη καταγραφή του pHτου οισοφάγου

Γαστρο-οισοφαγική ανάρροια

Ενδοσκόπηση

Αδενοκαρκίνωμα

Οισοφάγος Barrett

Στόμαχος

Μελέτη γαστρικής κένωσης          

Γαστροπάρεση

Ενδοσκόπηση    

Τηλεαγγειεκτασίες

Λεπτό έντερο

Απλές ακτινογραφίες κοιλιάς

Ψευδο/μηχανική απόφραξη; PCI

Εντερόκλυση

Ψευδοαπόφραξη

Εκκόλπωμα λεπτού εντέρου

Αξονική τομογραφία κοιλιάς

Κυστοειδής πνευμάτωση εντέρου (PCI)

Δοκιμασία αναπνοής υδρογόνου

Βακτηριδιακή υπερανάπτυξη

Ενδοσκόπηση    

Τηλεαγγειεκτασίες

       Παχύ έντερο

Μελέτη εντερικής μεταφοράς

Αδράνεια παχέοςεντέρου- ορθού

Βαριούχος υποκλυσμός 

Εκκολπώματα

Κολονοσκόπηση

Τηλεαγγειεκτασίες

       Ορθοπρωκτική περιοχή

Κινητικότητα ορθού-πρωκτού

Δυσλειτουργία σφιγκτήρα

Διατασιμότητα ορθού

Κοπρανογράφημα

Πρόπτωση ορθού

Ενδορθικό υπερηχογράφημα

Δομικές ανωμαλίες σφιγκτήρα

ΟΙΣΟΦΑΓΟΓΡΑΦΗΜΑ ΜΕ ΒΑΡΙΟ : Δείχνει ελάττωση ή απουσία των περι­σταλτικών κινήσεων του κατώτερου τριτημορίου του οισοφάγου, διά­ταση και διαφραγματο­κήλη με στέ­νωμα και βράχυνση του οισοφάγου. Είναι ίσως η πλέον ευαίσθητη μέθοδος ανίχνευσης των στενωμάτων και της διάτασης του οισοφάγου, αλλά δεν μπορεί να προσδιορίσει την παρουσία, έκταση και ποσότητα της γαστρο-οισοφαγικής ανάρροιας.

ΚΙΝΗΜΑΤΟΡΑΔΙΟΓΡΑΦΙΑ ΟΙΣΟΦΑΓΟΥ : Μπορεί να διαπιστώσει τις διαταραχές της κινητικότητας (ελάττωση ή κατάργηση περισταλτικών κινήσεων) του κατώτερου τμήματος του οισοφάγου με περιφερική διάταση και, συχνά, οισοφαγοκήλη με στένωση και βράχυνση του οισοφάγου, σε όψιμα στάδια.

ΜΑΝΟΜΕΤΡΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ : Είναι η εξέταση εκλογής για την επιβεβαίωση της προσβολής του οισοφάγου. Σε συνδυασμό με την 12-24ωρη καταγραφή του pH του περιεχομένου του κατώ­τερου τριτημορίου του οισο­φάγου προσδιορίζει ακριβέστερα την ελάττωση του τόνου του οισοφαγικού σφιγκτήρα και την γαστρο-οισοφαγική ανάρροια. Σε τυπικές περιπτώσεις προσβολής του οισοφάγου δείχνει ελάττωση της ταχύτητας του περισταλτικού κύματος στα κατώτερα 2 τριτημόρια του οισοφάγου, ελάττωση του εύρους των περισταλτικών κινήσεων και έλλειψη συντονισμού μεταξύ του περισταλτικού κύματος και της πίεσης στον κατώτερο οισοφαγικό σφιγκτήρα.

ΧΡΟΝΟΣ ΟΙΣΟΦΑΓΙΚΗΣ ΔΙΕΛΕΥΣΗΣ : Προσδιορίζει το χρονικό διάστημα το απαιτούμενο για την προώθηση του βλωμού στον οισοφάγο και στη συνέχεια στον στόμαχο. Η σημασία του δεν έχει προσδιορισθεί και δεν χρησιμοποιείται ευρέως στη κλινική πράξη.

ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΒΑΚΤΗΡΙΔΙΑΚΗΣ ΥΠΕΡΑΝΑΠΤΥΞΗΣ : Η ανεύρεση βακτηριδίων >105/mL στο αναρροφηθέν υλικό από το 12δάκτυλο στη διάρκεια της ενδοσκόπησης είναι διαγνωστική, ενώ >103/mL, ενδεικτική υπερανάπτυξης βακτηριδίων. Η δοκιμασία αναπνοής υδρογόνου είναι θετική και συμβατή με βακτηριδιακή υπερανάπτυξη όταν η τιμή νήστεος είναι >11 ppm.

ΕΝΔΟΣΚΟΠΗΣΗ : Ανιχνεύει την οισοφαγίτιδα και τον οισοφάγο Barrett με πολύ μεγαλύτερη ακρίβεια από το οισοφαγογράφημα με βάριο.

ΠΕΡΙΠΑΤΗΤΙΚΗ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ph : Μπορεί να εκτιμήσει τις άτυπες εκδηλώσεις της γαστρο-οισοφαγικής ανάρροιας και την αποτελεσματικότητα της θεραπείας σε ανθεκτικούς ασθενείς. Προσδιορίζει την πίεση στο κατώτερο τμήμα του οισοφαγικού σφιγκτήρα σε ασθενείς ανθεκτικούς στις βασικές δόσεις της θεραπείας της γαστρο-οισοφαγικής ανάρροιας.

ΣΠΙΝΘΗΡΟΓΡΑΦΗΜΑ : Αναδεικνύει την γαστρο-οισοφαγική ανάρροια και την πνευμονική εισρόφηση, αλλά δεν είναι ειδικό. Προσδιορίζει την κάθαρση του ραδιοσημασμένου με Tc99 γεύματος από τον οισοφάγο, και επομένως την ύπαρξη γαστρο-οισοφαγικής ανάρροιας και πνευμονικής εισρόφησης

ΡΑΔΙΟΪΣΟΤΟΠΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΓΑΣΤΡΙΚΗΣ ΚΕΝΩΣΗΣ : Μπορεί να προσδιορίσει την ύπαρξη γαστρικής προσβολής σε ασθενείς με ΣΣκ. Εκτός από την προεγχειρητική εκτίμηση της γαστρο-οισοφαγικής παλινδρόμησης, σπάνια χρησιμοποιείται στην κλινική πράξη. Σε ασθενείς με ελαττωμένη γαστρική κένωση, η χειρουργική έκβαση της γαστρο-οισοφαγικής ανάρροιας είναι συνήθως πτωχή.

ΕΝΔΟΑΥΛΙΚΗ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ : Καταγράφει καλύτερα τις διαταραχές της κινητικότητας του λεπτού εντέρου και επιτρέπει την διάκριση των νευροπαθητικών νοσημάτων του λεπτού εντέρου από τα μυοπαθητικά.

4.1.5.3   ΠΝΕΥΜΟΝΕΣ

ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ. Σχετίζονται πτωχά με τις λει­τουργικές πνευμονικές δοκιμασίες και μπορεί να απουσιάζουν, ακόμα και σε ασθενείς με διαταραχές της πνευμονικής λειτουργίας. Παρατηρούνται στα 2/3 των συμπτωματικών, ενώ ευρήματα ενδεικτικά ίνωσης, στο 25-45% των ασθενών με ΣΣκ.Αποτελούν ενδείξεις σοβαρής κλινικής βαρύτητας της νόσου και σπάνια τις πρώτες ενδείξεις πνευμονικής προσβολής.

  • Διάμεσες ινωτικές αλλοιώσεις. Οι ακτινολογικές ινωτικές αλλοιώσεις των πνευμονικών βάσεων είναι ένα από τα ελάσσονα κριτήρια της διάχυτης ΣΣκ. Μπορεί να συνοδεύονται από εντομή των πλευρών και παχυσμένα ασβεστοποιημένα πνευμονικά κοκκιώματα, ιδιαίτερα σε ασθενείς με σύνδρομο CREST (Steen VD et al, 1985a). Απεικονίζονται σαν γραμμικές και δικτυωτές σκιάσεις εντοπιζόμενες αρχικά συνή-θως στις πνευμονικές βάσεις, οι οποίες προοδευτικά μπορεί να γίνουν πυκνότερες (οζώδεις) και να επεκταθούν στα κατώτερα 2 τριτημόρια του πνεύμονα. Οι κορυφές σπάνια προσβάλλονται. Βαθμιαία, οι αλλοιώσεις αυτές μπορεί να γίνουν κυστικές, οδηγώντας σε εικόνα «μελικηρύθρας», η οποία δεν μπορεί να διακριθεί από άλλα προχωρημένα πνευμονικά νοσήματα, ή «θαμβής υάλου». Οι δικτυωτές σκιάσεις αντιστοιχούν στις ινωτικές αλλοιώσεις, ενώ η εικόνα της «θαμβής υάλου» σχετίζεται με ενεργό κυτταρική ιστοπαθολογία και ουδετερόφιλη κυψελιδίτιδα.
  • Υποπλευριτικές κύστεις, οι οποίες περιστασιακά μπορεί να ραγούν οδηγώντας σε πνευμοθώρακα.
  • Πλευριτικές συλλογές.
  • Διάταση πνευμονικής αρτηρίας (vide infra).
  • Μεγαλοκαρδία.
  • Διάχυτη διάταση του οισοφάγου («air esophagram»)

ΣΥΜΒΑΤΙΚΗ ΑΞΟΝΙΚΗ ΤΟΜΟΓΡΑΦΙΑ (SRCT) : Ενδείκνυται σε κάθε ασθενή με πιθανή ή γνωστή ΣΣκ, για να αποκλεισθούν νεοπλάσματα του πνεύμονα και να εντοπισθούν πλευροπερικαρδιακές, οισοφαγικές, καρδιακές και αρτηριακές πνευμονικές ανωμαλίες.

ΑΞΟΝΙΚΗ ΤΟΜΟΓΡΑΦΙΑ ΥΨΗΛΗΣ ΕΥΚΡΙΝΕΙΑΣ :

  • Είναι η καλύτερη μέθοδος εκτίμησης της έκτασης και βαρύτητας της πνευμονικής προσβολής. Είναι πολύ ευαίσθητη και ιδιαίτερα κατάλληλη για τα μικρότερα παιδιά που δεν μπορούν να ανε­χθούν τις πνευμονικές λειτουργικές δοκιμασίες. Απεικονίζει τις ινωτικές αλλοιώσεις σε ποσοστό 60-90%, συγκριτικά με 60-100% στην αυτοψία.
  • Είναι περισσότερο ευαίσθητη από τις απλές ακτινογραφίες, δεδομένου ότι μπορεί αποκαλύψει τις διάμεσες ινωτικές αλλοιώσεις πριν αυτές γίνουν ορατές στην απλή ακτινογραφία (Seely JM et al, 1998), και εκτιμά ακριβέστερα τον βαθμό της διάμεσης ίνωσης σε περιπτώσεις σοβαρής πνευμονικής φλεγμονής (Kahan A et al, 1985; Kahan A et al, 1986; Freedman RR et al, 1999).

Αξονοτομογραφικά ευρήματα :

  • Ακανόνιστες δικτυωτές θολερότητες
  • Βρογχιολεκτασία και βρογχιεκτασία εξ έλξης
  • Δικτυωτές γραμμικές θολερότητες
  • Εικόνα «θαμβής υάλου» (η οποία μπορεί να σχετίζεται με την DLCO), ένδειξη οξείας φλεγμονής (κυψελιδίτιδας)
  • Εικόνα «μελικηρύθρας». Μπορεί να είναι υποπλευριτική ή διάχυτη. Μικτή δικτυωτή εικόνα και εικόνα «θαμβής υάλου» με ήπια ή χωρίς εικόνα «μελικηρύθρας» ιστολογικά συνηγορεί υπέρ της μη ειδικής διάμεσης πνευμονίτιδας (NSIP)
  • Πάχυνση ενδολοβιωδών διαφραγμάτων
  • Πάχυνση σπλαγχνικού υπεζωκότα
  • Παρεγχυματικά μικρο-οζίδια
  • Πυκνωτικές περιοχές
  • Υποπλευριτικές κύστεις
  • Μεσοπνευμόνια αδενοπάθεια
  • Μικρά οζίδια
  • Κυλινδρικές βρογχιεκτασίες και παρεγχυματικές ταινίες
  • Λεμφαδενοπάθεια μεσοθωρακίου (στο 40-58% των ασθενών), η οποία σχετίζεται σημαντικά με την παρουσία διάμεσης νόσου (Beckett VL et al, 1984).

ΒΙΟΨΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΑ : Η διαβρογχική βιοψία δεν είναι διαγνωστική. Η ανοιχτή βιοψία του πνεύμονα μπορεί να επιβεβαιώσει την ενεργό κυψελιδίτιδα με την προοπτική επιθετικής ανοσοκατασταλτικής θεραπείας.

ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ : Η DLCO είναι παθολογική στο 90% των συμπτωματικών ασθενών με ΣΣκ. Μεγάλη ελάττωση της DLCO είναι ένδειξη αγγειοπάθειας παρατηρούμενης στα σύνδρομα επικάλυψης. Εφ΄όσον απουσιάζει πνευμονική υπέρταση, η ελάττωση της DLCO σχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με την έκταση της ινωδοποιού κυψελιδίτιδας.

ΒΡΟΓΧΟΚΥΨΕΛΙΔΙΚΟ ΕΚΠΛΥΜΑ : Η μέτρηση του αριθμού των κυττάρων στο BAL μπορεί να προσδιορίσει τον βαθμό της κυψελιδικής φλεγμονής και να καθοδηγήσει την θεραπεία. Τα ευρήματα στο BAL μπορεί να εμφανισθούν πρώιμα στη διαδρομή της νόσου και προηγούνται των ακτινολογικών (υποκλινική κυψελιδίτιδα).

ΣΠΙΝΘΗΡΟΓΡΑΦΗΜΑ ΜΕ ΓΑΛΛΙΟ 67 : Δείχνει συνήθως αυξημένη κατακράτηση του ραδιοϊσοτόπου σε ασθενείς με πρώιμη ΣΣκ.

4.1.5.4  ΚΑΡΔΙΑ

ΣΠΙΝΘΗΡΟΓΡΑΦΗΜΑ ΜΕ ΘΑΛΛΙΟ 201 : Μπορεί να δείξει τις διαταραχές της αιμάτωσης του μυοκαρδίου, της κινητικότητας του κοι­λια­κού τοιχώματος, του μεγέθους του δωματίου και του κλάσματος εξώθησης της αρι­στε­ρής κοιλίας (Alexander EL et al, 1986).

ΥΠΕΡΗΧΟΚΑΡΔΙΟΓΡΑΦΗΜΑ :Μπορεί να αποκαλύψει πάχυνση του τοιχώματος της αριστε­ρής κοιλίας, διάταση της αριστερής κοιλίας, περικαρ­διακές συλλο­γές και ανωμαλίες των βαλβίδων (Gottdiener JS et al, 1979).



Who is who

Θέματα

Συλλογή Φωτογραφιών

Τι είναι ο ρευματολόγος

Βότανα-Φυσικές ουσίες