Έρευνα

Γνωρίζετε αν διατρέχετε κίνδυνο οστεοπόρωσης;:

ΟΣΤΕΟΑΡΘΡΙΤΙΔΑ : Θεραπεία (Θερμότητα και κρύο)

ΟΣΤΕΟΑΡΘΡΙΤΙΔΑ : Θεραπεία (Θερμότητα και κρύο)

Η θερμότητα και το κρύο έχουν χρησιμοποιηθεί πολλά χρόνια στη θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας, παρά την απουσία επαρκών ελεγχόμενων, τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών.

Η υγρή επιφανειακή θερμότητα μπορεί να αυξήσει τον ουδό του πόνου [Hollander JL and Horvath SM, 1949], να προκαλέσει αναλγησία δρώντας στις ελεύθερες νευρικές απολήξεις [Fischer E and Solomon S, 1965], και να μειώσει τον μυικό σπασμό [Hicks JE and Gerber LH, 1992].

Η τοπική εφαρμογή θερμότητας γίνεται με θερμά επιθέματα (π.χ. ζεστές κομπρέσσες ή θερμοφόρα) και παραφίνη.

Προσοχή

  • Η τοπική θερμότητα μπορεί να προκαλέσει εγκαύματα

  • Οι φιάλες πρέπει να γεμίζονται με ζεστό, όχι όμως βραστό, νερό.

  • Τα θερμά επιθέματα συνιστάται να τοποθετούνται επί 20 min, ύστερα να απομακρύνονται επί 20 min, κ.ο.κ.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΑ ΥΠΕΡΗΧΑ

Τα υπέρηχα αυξάνουν την ευλυγισία των μαλακών μορίων και επομένως μπορεί να βελτιώσουν τις μυικές συγκάμψεις, αυξάνοντας το εύρος κίνησης των αρθρώσεων.

Πάντως, παρά τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα στα πειραματόζωα, τα θεραπευτικά υπέρηχα έχουν απογοητευτικά αποτελέσματα στον άνθρωπο. Σε μία μελέτη ασθενών με οστεοαρθρίτιδα του γόνατος οι ασκήσεις σε συνδυασμό με θεραπευτικά υπέρηχα επί 12 λεπτά διηρημένα σε 4 περιοχές του γόνατος 2-3 φορές την εβδομάδα και για διάστημα 6 εβδομάδων δεν είχαν καλύτερο αποτέλεσμα από τις ασκήσεις μόνες τους [Falconer J et al, 1992].

 

 

ΚΡΥΟ

Το επιφανειακό κρύο μειώνει τον μυικό σπασμό και αυξάνει τον ουδό του πόνου [Benson TB and Copp EP, 1974, Mennell J, 1976]. H τοπική εφαρμογή κρύου μπορεί να γίνει με παγοκύστεις και τοπικούς ψεκασμούς. Οι ψεκασμοί φλουορομεθάνης, η οποία δεν είναι εύφλεκτη, προτιμάται από τους ψεκασμούς του χλωριούχου αιθυλίου, το οποίο είναι εύφλεκτο [Mennell J, 1976].

 

 

TENS 

Η αποτελεσματικότητα των TENS στην οστεοαρθρίτιδα είναι αμφιλεγόμενη.

Κλινικές μελέτες

Taylor P et al, 1981

Μία τυχαιοποιημένη, διπλή–τυφλή μελέτη συνέκρινε τα TENS με πλασέμπο με διασταυρούμενο τρόπο σε 10 ασθενείς με συμπτωματική οστεοαρθρίτιδα του γόνατος [Taylor P et al, 1981].

Οι ασθενείς που θεραπεύθηκαν με TENS είχαν μεγαλύτερη ανακούφιση και μειωμένη ανάγκη για αναλγητικά, αλλά μόνο στην διάρκεια της ενεργούς χρήσης της συσκευής.

Lewis B et al, 1994

Είδος μελέτης : Διπλή – τυφλή, διασταυρούμενη μελέτη σε 36 ασθενείς με ΟΑ του γόνατος, οι οποίοι θεραπεύθηκαν επί 3 εβδομάδες με ναπροξένη και placebo TENS, TENS και εικονικό φάρμακο και διπλό πλασέμπο [Lewis B et al, 1994].

Αποτέλεσμα : Σημαντικές διαφορές μεταξύ των 3 θεραπευτικών ομάδων δεν παρατηρήθηκαν. Πάντως, ένα μικρό όφελος που προέκυψε από τα TENS μπορεί να συγκαλύφθηκε από μία μεγάλη πλασέμπο δράση, δεδομένου ότι 57% των ασθενών παρατήρησε βελτίωση στην διπλή πλασέμπο φάση.

Μελέτη Osiri M et al, 2000

Είδος μελέτης : Εκτίμηση αποτελεσματικότητας των TENS σε ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα του γόνατος [Osiri M et al, 2000].

Αποτέλεσμα : Στην ανασκόπηση αυτή περιελήφθησαν 7 μελέτες (3 διασταυρούμενες και 4 τυχαιοποιημένες και ελεγχόμενες) σε 148 και 146 ασθενείς που θεραπεύθηκαν με TENS-AL-TENS (Acupuncture-like TENS) και πλασέμπο, αντίστοιχα. Οι ασθενείς που θεραπεύθηκαν με ενεργά TENS και AL-TENS είχαν σημαντικά μεγαλύτερη ανακούφιση από τον πόνο και βελτίωση της δυσκαμψίας του γόνατος από πλασέμπο.

Συμπέρασμα ανασκόπησης Osiri M et al, 2000 : Τα TENS και AL-TENS είναι αποτελεσματικά στην ανακούφιση από τον πόνο συγκριτικά με πλασέμπο. Πάντως, χρειάζονται περισσότερο καλοσχεδιασμένες μελέτες και σε επαρκή αριθμό ασθενών για να προσδιορισθεί η αποτελεσματικότητα των TENS στη θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας του γόνατος

Zizic TM et al, 1995

Είδος μελέτης : Διπλή – τυφλή, τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη μελέτη 78 ασθενών με οστεοαρθρίτιδα του γόνατος που θεραπεύθηκαν με καθημερινές συνεδρίες με TENS επί 4 εβδομάδες.

Αποτέλεσμα : Τα TENS ελάττωσαν σημαντικά τον πόνο στο γόνατο και την διάρκεια της πρωϊνής δυσκαμψίας και βελτίωσαν την κάμψη του γόνατος [Zizic TM et al, 1995].

Το 24% των ασθενών που θεραπεύθηκαν με TENS περισσότερο από 6 ώρες στην διάρκεια της νύχτας είχαν κατά 50% βελτίωση της κλινικής εκτίμησης από τον γιατρό και της εκτίμησης του ασθενούς όσον αφορά την ανακούφιση από τον πόνο και την βελτίωση της λειτουργικότητας, συγκριτικά με 6% στους ασθενείς που έλαβαν πλασέμπο.

Carol Grace T et al, 2012

Είδος μελέτης : Διπλήτυφλή, τυχαιοποιημένη μελέτη σε 75 ασθενείς με οστεοαρθριτιδα του γόνατος με σκοπό την εκτίμηση της αποτελεσματικότητας των HF-TENS (high-frequency TENS) και των low-frequency TENS (LF-TENS) [Carol Brace T et al, 2012].

Αποτέλεσμα : Τόσο τα HF-TENS, όσο και τα LF-TENS, αύξησαν τον ουδό του πόνου εκ πίεσης (pressure pain threshold; PPT), ενώ τα πλασέμπο TENS δεν είχαν αποτέλεσμα. Τα HF-TENS αύξησαν επίσης τον PPT στον πρόσθιο κνημιαίο μυ. Ο πόνος στην ανάπαυση και την κίνηση μειώθηκε επίσης σημαντικά τόσο από τα HF-TENS και LF-TENS, όσο και από τα πλασέμπο TENS.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Η χρήση των TENS στη θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας είναι αμφιλεγόμενη. Μερικές μελέτες υποστηρίζουν ότι τα TENS ανακουφίζουν από τον πόνο, μειώνουν την διάρκεια της δυσκαμψίας και βελτιώνουν την κάμψη των γονάτων σε ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα των γονάτων.

Πάντως, μία άλλη μελέτη διεπίστωσε ότι τα TENS δεν είναι περισσότερο αποτελεσματικά στην ανακούφιση από τον πόνο από την ναπροξένη ή το πλασέμπο.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Hollander JL, Horvath SM. The influence of physical therapy procedures on the intra-articular temperature of normal and arthritic subjects. Am J Med Sci. 1949;218(5):543.

Fischer E, Solomon S. Physiological responses to heat and cold. In: Therapeutic Heat and Cold, Licht S (Ed), E Licht, New Haven, CT 1965. p.126.

Hicks JE, Gerber LH. Rehabilitation in the management of patients with osteoarthritis. In: Osteoarthritis: Diagnosis and Medical/Surgical Management, Moskowitz RW, Howell DS, Goldberg VM, Mankin HJ (Eds), WB Saunders, Philadelphia 1992. p.433.

Falconer J, Hayes KW, Chang RW. Effect of ultrasound on mobility in osteoarthritis of the knee. A randomized clinical trial. Αrthritis Care Res. 1992;5(1):29.

Benson TB, Copp EP The effects of therapeutic forms of heat and ice on the pain threshold of the normal shoulder. Rheumatol Rehabil. 1974;13(2):101.

Μennell J Spray-stretch for the relief of pain from muscle spasm and myofascial trigger points. J Am Podiatry Assoc. 1976;66(11): 873.

Taylor P, Hallett M, Flaherty L. Treatment of osteoarthritis of the knee with transcutaneous electrical nerve stimulation. Pain. 1981; 11 (2):233. 

Osiri M, Welch V, Brosseau L, Shea B, McGowan J, Tugwell P, Wells G. Transcutaneous electrical nerve stimulation for knee osteoarthritis. Cochrane Database Syst Rev. 2000; (4):CD002823.

Lewis B, Lewis D, Cumming G. The comparative analgesic efficacy of transcutaneous electrical nerve stimulation and a non-steroidal anti-inflammatory drug for painful osteoarthritis.. Br J Rheumatol. 1994;33(5):455.

Carol Grace T. Vance, Barbara A. Rakel, Nicole P. Blodgett,Josimari Melo DeSantana, Annunziato Amendola,Miriam Bridget Zimmerman, Deirdre M. Walsh and Kathleen A. Sluka. Effects of Transcutaneous Electrical Nerve Stimulation on Pain, Pain Sensitivity, and Function in People With Knee Osteoarthritis: A Randomized Controlled Trial. Physical Therapy July 2012 vol. 92 no. 7 898-910

Zizic TM, Hoffman KC, Holt PA, Hungerford DS, O'Dell JR, Jacobs MA, Lewis CG, Deal CL, Caldwell JR, Cholewczynski JG. The treatment of osteoarthritis of the knee with pulsed electrical stimulation. J Rheumatol. 1995; 22(9):1757.

 



Who is who

Θέματα

Συλλογή Φωτογραφιών

Τι είναι ο ρευματολόγος

Βότανα-Φυσικές ουσίες