Έρευνα

Γνωρίζετε αν διατρέχετε κίνδυνο οστεοπόρωσης;:

Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα

Τα ΜΣΑΦ αποτελούν το θεμέλιο της φαρμακευτικής θεραπείας των ασθενών με ΝΙΑ ή ηπιότερες περιπτώσεις ΣΕΛ. Η αρθρίτιδα μπορεί να ελεγχθεί μόνο και μόνο με τα ΜΣΑΦ, χωρίς να χρειασθεί κορτικοειδή ή/και ΤΝΑΡΦ, ιδιαίτερα σε παιδιά με ολιγοαρθρική έναρξη και διαδρομή.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ. Τα ΜΣΑΦ χρησιμοποιούνται σε όλους τους υπότυπους της ΝΙΑ, αν και βελτιώνουν ή προκαλούν ύφεση μόνο στο 25-33% των ασθενών, κυρίως με ολιγοαρθρίτιδα (Giannini EH and Cawkwell GD, 1995). Πάντως, δεν έχουν τροποποιητική δράση και χρησιμοποιούνται συνήθως για να ανακουφίσουν από τον πόνο, την δυσκαμψία και τον πυρετό της συστηματικής ΝΙΑ.

Τα ΜΣΑΦ δεν πρέπει να αλλάζουν με ευκολία εάν δεν έχουν το αναμενόμενο αποτέλεσμα. Κάθε ΜΣΑΦ πρέπει να χορηγείται τουλάχιστον επί 4-6 εβδομάδες για να εκτιμηθεί η αποτελεσματικότητά του (Lovell DJ et al, 1984). Σε καμμιά περίπτωση ένα ΜΣΑΦ δεν πρέπει να διακόπτεται ως αναποτελεσματικό εάν έχει χορηγηθεί λιγότερο από μίαν εβδομάδα. Τα περισσότερα ΜΣΑΦ χρειάζονται πάνω από μίαν εβδομάδα για να φθάσουν σε σταθερά θεραπευτικά επίπεδα.

Η ανταπόκριση του παιδιού με ΝΙΑ στα ΜΣΑΦ εξατομικεύεται. Στο ίδιο παιδί, ένα ΜΣΑΦ μπορεί να είναι περισσότερο αποτελεσματικό από άλλα, ακόμα και αν ανήκουν στην ίδια χημική κατηγορία. Κανένα ΜΣΑΦ δεν φαίνεται να υπερέχει των άλλων στη θεραπεία της αρθρίτιδας ή του πυρετού σε ασθενείς με συστηματική αρθρίτιδα.

Τα ΜΣΑΦ, χορηγούμενα σε δόσεις μικρότερες από τις συνιστώμενες ή σε διακοπτόμενες δόσεις, έχουν αναλγητική δράση, αλλά σπάνια σημαντική αντιφλεγμονώδη δράση. Για να καταστείλουν την φλεγμονή, πρέπει να χορηγούνται τακτικά και σε επαρκείς δόσεις με βάση το βάρος (mg/kg) ή την επιφάνεια (mg/m2) του σώματος του παιδιού και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Π.χ. για να ασκήσουν αντιφλεγμονώδη δράση στην αρθρίτιδα της ΝΙΑ πρέπει να χορηγηθούν επί 30 συνεχείς ημέρες.

Σε περιπτώσεις υποτροπής της νόσου, ένα ΜΣΑΦ που έχει αποδειχθεί στο παρελθόν αναποτελεσματικό μπορεί να ξαναχορηγηθεί, εάν τα άλλα ΜΣΑΦ δεν έχουν επίσης αποτέλεσμα. Π.χ. η ιμπουπροφαίνη, σε πλήρεις δόσεις, μπορεί να αποδειχθεί πολύ αποτελεσματική εάν ξαναχορηγηθεί σε παιδιά με υποτροπιάζουσα ολιγοαρθρίτιδα, μολονότι μπορεί  να μην είχε αποτέλεσμα σε προηγούμενη θεραπευτική δοκιμή.

Τα εγκεκριμένα από το FDA και περισσότερο χρησιμοποιούμενα ΜΣΑΦ στη θεραπεία της ΝΙΑ είναι η ναπροξένη (15-20 mg/kg/2 φορές ημερησίως), η ιμπουπροφαίνη (35 mg/kg /24ωρο, 4 φορές ημερησίως) και η τολμετίνη (25 mg/kg/24ωρο, 4 φορές ημερησίως).

Αλλα ΜΣΑΦ που έχουν χρησιμοποιηθεί σε παιδιά με ΝΙΑ είναι η δικλοφενάκη, η κετοπροφένη, η ινδομεθακίνη, η πιροξικάμη, η φαινοπροφαίνη, η σουλινδάκη, η μελοξικάμη και η ναβουμετόνη (Bhettay E and Thomson AJ, 1978; Haapasaari J et al, 1983; Williams PL et al, 1986; Garcia-Morteo O et al, 1987; Leak AM et al, 1988; Goodman S et al, 2003; Gedalia A et al, 2004; Ruperto N et al, 2005).

Η ναπροξένη και η ιμπουπροφαίνη διατίθενται και σε μορφή εναιωρήματος για τα μικρότερα παιδιά που δεν μπορούν να καταπιούν δισκία. Η δόση του εναιωρήματος της ιμπουπροφαίνης είναι 45 mg/kg/24ωρο. ΜΣΑΦ με μακρότερη ημίσεια ζωή ή παρατεταμένη δράση επιτρέπουν την χορήγηση του φαρμάκου μόνο 1-2 φορές ημερησίως. Το δοσολογικό αυτό σχήμα εξυπηρετεί καλύτερα τα παιδιά σχολικής ηλικίας.

Στα παιδιά με ΝΙΑ έχουν χρησιμοποιηθεί κυρίως ΜΣΑΦ που αναστέλλουν την COX-1, ενώ η εμπειρία με την χρήση των εκλεκτικών αναστολέων της COX-2 είναι περιορισμένη. Σε παιδιά με ολιγοαρθρική και πολυαρθρική ΝΙΑ η ροφεκοξίμπη, σε δόση 0.6 mg/kg/24ωρο, είναι ασφαλής και εξίσου αποτελεσματική, αλλά και γαστροτοξική, με την ναπροξένη. Πάντως, η ροφεκοξίμπη έχει αποσυρθεί από την αγορά επειδή ενοχοποιήθηκε για καρδιαγγειακές επιπλοκές στους ενήλικες.

Η ασπιρίνη δεν είναι πλέον το φάρμακο πρώτης εκλογής στη ΝΙΑ επειδή πρέπει να χορηγείται πολύ συχνά (3-4 φορές ημερησίως) και να παρακολουθούνται τα επίπεδά της στον ορό, συνδέεται με σύνδρομο Reye και είναι περισσότερο γαστροτοξική και ηπατοτοξική από τα άλλα ΜΣΑΦ (Brewer EJ et al, 1982; Haapasaari J et al, 1983; Kvien TK et al, 1984; Giannini EH et al, 1990).

Η ασπιρίνη μπορεί να χορηγηθεί σε δόση 75-90 mg/kg/24ωρο (ανάλογη με την ηλικία και το βάρος του παιδιού), σε 4 διηρημένες δόσεις μετά τα γεύματα και πριν από την νυχτερινή κατάκλιση μαζί με γάλα για να περιορισθούν οι γαστρεντερικές διαταραχές.

ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ. Παρ΄ό,τι γενικά πιστεύεται, τα ΜΣΑΦ είναι «αθωότερα» στα παιδιά, παρά στους ενήλικες. Πάντως, πολλοί γιατροί, ακόμα και παιδίατροι, πιστεύουν ότι τα ΜΣΑΦ είναι επικίνδυνα για τα παιδιά και τα αποφεύγουν ή παραπέμπουν το παιδί σε γιατρούς που είναι περισσότερο εξοικειωμένοι με την χρήση τους.

Γαστρεντερικές διαταραχές. Οι συχνότερες επιπλοκές των ΜΣΑΦ στα παιδιά με ΝΙΑ είναι ανορεξία, ναυτία και κοιλιακός πόνος. Σοβαρές γαστρεντερικές επιπλοκές, σε αντίθεση με τους ενήλικες, είναι σπάνιες στα παιδιά με ΝΙΑ (Laxer RM et al, 1988; Keenan GF et al, 1995). Πάντως, το 28% των παιδιών εμφανίζει γαστρεντερικές διαταραχές (Dowd JE et al, 1995) και εξ αυτών, το 34-75%, γαστρίτιδα ή/και 12δακτυλίτιδα (Mulberg AE et al, 1993; Dowd JE et al, 1995). Γαστρίτιδα και γαστρικό ή 12δακτυλικό έλκος είναι λιγότερο συχνά στα παιδιά, παρά στους ενήλικες.

Νευρολογικές και άλλες επιπλοκές. Το ≤5% των παιδιών που θεραπεύεται μακροχρόνια με ΜΣΑΦ παρουσιάζει νευρολογικές διαταραχές (μεταβολές διάθεσης, δυσκολία συγκέντρωσης υποδυόμενη διαταραχή της προσοχής, ευερεθιστότητα, αϋπνία, κεφαλαλγία, ίλιγγο), αλωπεκία, διαταραχές της εμμηνορυσίας, αναιμία, τρανσαμινασαιμία, πρωτεϊνουρία και αιματουρία. Οι νευρολογικές επιπλοκές είναι συχνότερες με την ινδομεθακίνη.

Νεφρικές επιπλοκές. Νεφρικές επιπλοκές, ιδιαίτερα θηλοειδής νέκρωση ή ανωμαλίες της σωληναριακής λειτουργίας, είναι ασυνήθιστες σε παιδιά με ΝΙΑ, αλλά συχνότερες σε παιδιά που θεραπεύονται με περισσότερα του ενός ΜΣΑΦ ταυτόχρονα (Malleson PN et al, 1990; Szer IS et al, 1991). Μερικά παιδιά με ΝΙΑ που παίρνουν ΜΣΑΦ αναπτύσσουν αναλγητική νεφροπάθεια. Τα παιδιά αυτά συνήθως έχουν σοβαρή αναπηρία, είναι καθηλωμένα σε αναπηρικά αμαξίδια, αδυνατούν να αυτοεξυπηρετηθούν και έχουν χρόνια αφυδάτωση.

Ψευδοπορφυρία. Είναι συχνότερη με την ναπροξένη και χαρακτηρίζεται από μικρές επίπεδες υποχρωματισμένες ουλές σε περιοχές λύσης της συνέχειας του δέρματος. Εάν η επιπλοκή αυτή εμφανισθεί, η ναπροξένη πρέπει να διακόπτεται, γιατί οι ουλές μπορεί να παραμείνουν για πολλά χρόνια

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ - ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙΣ :

  • Τα ΜΣΑΦ γενικά συνιστάται να διακόπτονται όταν το παιδί έχει εμέτους, γρίπη ή ανεμευλογία.
  • Παροδική αύξηση των τρανσαμινασών χωρίς άλλα σημεία τοξικότητας δεν είναι ένδειξη διακοπής των ΜΣΑΦ.
  • Η ιμπουπροφαίνη συνδέεται με άσηπτη μηνιγγίτιδα σε ασθενείς με ΣΕΛ και σπάνια με ΝΙΑ

Τα ΜΣΑΦ πρέπει να χορηγούνται με προσοχή σε ασθενείς με δερματομυοσίτιδα ή συστηματική αγγειΐτιδα, γιατί συνοδεύονται από γαστρεντερικά έλκη σε αυξημένη συχνότητα στα νοσήματα αυτά.



Who is who

Θέματα

Συλλογή Φωτογραφιών

Τι είναι ο ρευματολόγος

Βότανα-Φυσικές ουσίες