Έρευνα

Γνωρίζετε αν διατρέχετε κίνδυνο οστεοπόρωσης;:

Γαλακτοσιαλίδωση (Galactosialidosis)

ΓΑΛΑΚΤΟΣΙΑΛΙΔΩΣΗ (Galactosialidosis; GSL)

ΣΥΝΩΝΥΜΑ
 
  • Ανεπάρκεια PPCA 
  • Ανεπάρκεια προστατευτικής πρωτεΐνης καθεψίνης α/ ανεπάρκεια καθεψίνης α (cathepsin a, deficiency of protective protein/cathepsin a deficiency)
  • Ανεπάρκεια λυσοσωμικής προστατευτικής πρωτεΐνης (lysosomal protective protein deficiency)
  • Ανεπάρκεια νευραμινιδάσης με ανεπάρκεια της β-γαλακτοσιδάσης (neuraminidase deficiency with beta-galactosidase deficiency) 
  • Σύνδρομο Goldberg 
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΝΟΣΟΥ
 
Η γαλακτοσιαλίδωση είναι σπάνιο λυσοσωμικό νόσημα θησαυρισμού. Περιγράφηκε το 1962 από τους Okada και O’Brien (Okada S and O’Brien JS, 1968) και ανήκει στις ολιγοσακχαριδώσεις. Η κλινική της εικόνα είναι σχεδόν πανομοιότυπη με της σιαλίδωσης. 
 
Κλινικά χαρακτηρίζεται από :
 
  • σοβαρό οίδημα των μαλακών ιστών σε διάφορες περιοχές του σώματος, 
  • ασκίτη, 
  • σκελετικές ανωμαλίες, 
  • δυσκαμψία των αρθρώσεων, 
  • τράχυνση των χαρακτηριστικών του προσώπου, 
  • σπλαγχνομεγαλία, 
  • κερασέρυθρες οφθαλμικές κηλίδες, 
  • διανοητική καθυστέρηση και 
  • καθυστέρηση της ανάπτυξης. 
ΤΥΠΟΙ ΓΑΛΑΚΤΟΣΙΑΛΙΔΩΣΗΣ
 
Κλινικά, διακρίνονται 3 τύποι γαλακτοσιαλίδωσης : 
 
1.  Πρώιμος βρεφικός
2.  Οψιμος βρεφικός και 
3.  Νεανικός/τύπος ενηλίκων. 
 
1.  Συγγενής ή πρώιμος βρεφικός τύπος
 
Είναι ο βαρύτερος τύπος γαλακτοσιαλίδωσης και συνδέεται με πρόωρη θνητότητα (Okamura-Oho Y et al, 1994; Patel MS et al, 1999; Callahan JW, 1999). Η κλινική του εικόνα είναι παρόμοια με την βρεφική γαγγλιοσίδωση Gm1.
 
Παρουσιάζεται από την γέννηση έως το 3ο μήνα της ηλικίας με εμβρυικό ύδρωπα (Landau D et al, 1995; Patel MS et al, 1999; 9), νεογνικό οίδημα, νεφρική ανεπάρκεια, τράχυνση των χαρακτηριστικών του προσώπου, ηπατοσπληνομεγαλία, βουβωνοκήλες, νευρολογικές, σκελετικές και οφθαλμικές (κερασόχροες κηλίδες και πρώιμη τύφλωση) ανωμαλίες και τηλεαγγειεκτασίες (Patel MS et al, 1999; Takano T et al, 1991).
 
Οι ασθενείς με πρώιμο βρεφικό τύπο αναπτύσσουν ψυχοκινητική καθυστέρηση και έχουν σκελετικές ανωμαλίες και σπλαγχνομεγαλία, αν και σε μικρότερο βαθμό από τους 2 άλλους τύπους (D’ Azzo A et al, 1995). Ακόμα, μπορεί να έχουν ανωμαλίες των οπτικών δίσκων, μεγαλοκαρδία, πάχυνση των διαφραγμάτων και καρδιακή ανεπάρκεια (Takano T et al, 1991).
 
2.  Οψιμος βρεφικός τύπος
 
Ο όψιμος βρεφικός και ο νεανικός τύπος/τύπος των ενηλίκων εξελίσσονται με βραδύ ρυθμό και είναι λιγότεροι σοβαροί από τον πρώιμο βρεφικό (Okamura-Oho Y et al, 1994; Patel MS et al, 1999; Callahan JW, 1999). 
 
Ο όψιμος βρεφικός τύπος είναι ουσιαστικά όψιμης έναρξης ηπιότερος φαινότυπος του πρώιμου βρεφικού τύπου. Η τράχυνση των χαρακτηριστικών του προσώπου παρουσιάζεται τους πρώτους μήνες της ζωής.
 
Ακόμα, οι ασθενείς με τον τύπο αυτό έχουν ηπατοσπληνομεγαλία και πολλαπλή δυσόστωση, ιδιαίτερα στην ΣΣ (Strisciuglio P et al, 1990), κερασέρυθρες κηλίδες, θολερότητες του κερατοειδούς και ανωμαλίες του αμφιβληστροειδούς και των οπτικών δίσκων (Usui T et al, 1991).
 
Συχνά επίσης έχουν βαλβιδοπάθεια της αορτής και της μιτροειδούς, όπως και απώλεια της ακοής τύπου αγωγιμότητας ή μικτού τύπου (Strisciuglio P et al, 1990). 
 
Η νοημοσύνη τους είναι φυσιολογική ή έχουν ήπια έως πολύ ήπια διανοητική καθυστέρηση (Strisciuglio P et al, 1990). 
 
3.  Νεανικός τύπος/τύπος ενηλίκων 
 
Η κλινική διαδρομή του τύπου αυτού ποικίλλει και το εύρος της βαρύτητας και της ηλικίας στην έναρξη είναι μεγάλο (Suzuki Y et al, 1977; 14BB, Fukuhara Y et al, 1992). Οι περισσότεροι ασθενείς με γαλακτοσιαλίδωση ανήκουν στον τύπο αυτό και είναι Ιαπωνικής καταγωγής.
 
Τα συμπτώματα παρουσιάζονται κατά το 16ο, κατά μέσον όρο, έτος της ηλικίας, αλλά μπορεί ακόμα να παρουσιασθούν και κατά την 3η ή 4η δεκαετία της ζωής.
 
Η τράχυνση των χαρακτηριστικών του προσώπου είναι λιγότερο έντονη από τα άλλα λυσοσωμικά νοσήματα θησαυρισμού (D’ Azzo A et al, 1995).
 
Ηπατοσπληνομεγαλία και πολλαπλή δυσόστωση συνήθως απουσιάζουν.
 
Συχνά οι πάσχοντες έχουν αποπλάτυνση των θωρακικών και οσφυικών σπονδύλων και οφθαλμικές ανωμαλίες (κερασέρυθρες κηλίδες, θολερότητες του κερατοειδούς και των φακών και απώλεια της όρασης). 
 
Οι νευρολογικές εκδηλώσεις περιλαμβάνουν μυόκλονο, παρεγκεφαλιδική αταξία, γενικευμένους σπασμούς και διανοητική καθυστέρηση με περιορισμό (D’ Azzo A et al, 1995).
 
Τα αγγειοκερατώματα είναι τυπική εκδήλωση του νεανικού τύπου και δεν απαντώνται στους άλλους τύπους (πρώιμο και όψιμο βρεφικό) γαλακτοσιαλίδωσης (Ishibashi A et al, 1984; Takano T et al, 1991). 
 
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ
 
Η γαλακτοσιαλίδωση οφείλεται σε ανεπάρκεια της λυσοσωμικής προστατευτικής πρωτεΐνης/καθεψίνης Α (PPCA) και μεταβιβάζεται ως αυτοσωμικός υπολειπόμενος χαρακτήρας κληρονομικότητας.
 
Η PPCA σχηματίζει ένα σύμπλοκο με την β-γαλακτοσιδάση και την α-νευραμινιδάση, προστατεύοντας τα ένζυμα αυτά από υπερβολική ενδολυσοσωμική πρωτεόλυση (Okamura-Oho Y et al, 1994; Hiraiwa M, 1999; Patel MS et al, 1999; Callahan JW, 1999; Stone DL and Sidransky E, 1999).
 
Η έλλειψη προστασίας από την PPCA οδηγεί σε πρωτεόλυση και ανεπάρκεια των δύο αυτών ενζύμων, η οποία, στη συνέχεια, προκαλεί άθροιση λυσοσωμικής πολυσακχαρίδης. Το γονίδιο το οποίο κωδικοποιεί την ανθρώπινη προστατευτική πρωτεΐνη (PPBG) εντοπίζεται στη χρωμοσωμική ταινία 20q1 3.1 (Wiegant J et al, 1991). 
 
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ
 
Οι ασθενείς με γαλακτοσιαλίδωση απεκκρίνουν μεγάλα ποσά σιαλο-ολιγοσακχαριδών από τα ούρα και εμφανίζουν συνδυασμένη ανεπάρκεια της β-γαλακτοσιδάσης και της νευραμινιδάσης στα λευκά αιμοσφαίρια ή στους καλλιεργημένους ινοβλάστες του δέρματος. 
 
ΙΣΤΟΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ
 
Οι ασθενείς με γαλακτοσιαλίδωση παρουσιάζουν κενοτοπιωμένα λευκά αιμοσφαίρια, όπως και πολλά κυτταροπλασματικά κενοτόπια συνδεδεμένα με την μεμβράνη στα ηπατοκύτταρα, τα κύτταρα του Schwann των περιφερικών νεύρων, τα κύτταρα το Kupffer, και τους ινοβλάστες.
 
Στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο παρατηρείται συγκεντρικό ή κυματοειδές πεταλιοειδές, όπως και λεπτοκοκκιώδες, υλικό μέσα στους οιδηματώδεις λυσοσωμικούς σχηματισμούς των νευρώνων του νευρικού συστήματος, όπως και στα κύτταρα του συνδετικού ιστού των παρεγχυματικών οργάνων. Παρόμοιες ανωμαλίες παρατηρούνται και στους καλλιεργημένους ινοβλάστες.
 
Σ΄έναν ασθενή παρατηρήθηκε σοβαρή απώλεια των νευρώνων του θαλάμου, της ωχράς σφαίρας, του έξω γονατώδους σώματος και του ισχνού πυρήνα και των κυττάρων του Purkinje και των γαγγλιακών κυττάρων του αμφιβληστροειδους. Επίσης, παρουσίαζε μεγάλη διόγκωση των κυττάρων του Betz και των νευρώνων της βασικής τηλεγκεφαλικής δεσμίδας, των κινητικών νευρώνων των πυρήνων των κρανιακών νεύρων και του νωτιαίου μυελού, και των γαγγλίων του τριδύμου νεύρου και των σπονδυλικών γαγγλίων (Oyanagi K  et al, 1991).
 
Το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο έδειξε ενδοκυτταροπλασματικά και ενδοπυρηνικά έγκλειστα (μεμβρανώδη κυτταροπλασματικά σωμάτια, παράλληλοι, κυματοειδείς-πεταλιοειδείς ή ελικοειδείς σωληναριακοί σχηματισμοί, ακανόνιστα πλειομορφικά σωμάτια παρόμοια με λιποφουσκίνη, κυτταροπλασματικά κενοτόπια με λεπτά κοκκία και πεταλιοειδές υλικό (Oyanagi K  et al, 1991). 
 
ΔΙΑΓΝΩΣΗ
 
Η διάγνωση της γαλακτοσιαλίδωσης γίνεται με βάση την κλινική εικόνα και επιβεβαιώνεται με την ανεύρεση της συνδυασμένης ανεπάρκειας της β-D-γαλακτοσιδάσης και της γλυκοπρωτεΐνης σιαλιδάσης σε πρόσφατα λευκοκύτταρα και καλλιεργημένους ινοβλάστες. 
 
Σε υποχρεωτικούς ετεροζυγώτες, η δραστηριότητα της γλυκοπρωτεΐνης σιαλιδάσης (glycoprotein sialidase) είναι ενδιάμεση, αλλά της β-D-γαλακτοσιδάσης, φυσιολογική. Η ανεύρεση ανεπάρκειας της καθεψίνης Α (της κύριας δηλ. ανωμαλίας) μπορεί να βοηθήσει στη διάγνωση (Kleijer WJ et al, 1996).
 
Η προνεογνική διάγνωση μπορεί να γίνει με ενζυμική ανάλυση σε καλλιεργημένα κύτταρα του αμνιακού υγρού ή τις χοριακές λάχνες (Kleijer WJ et al, 1979; Landau D et al, 1995).
 
ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ
 
  • Ασπαρτυλγλυκοζαμινουρία
  • β-Μαννοσίδωση   
  • α-Μαννοσίδωση
  • Φουκοσίδωση
  • Βλεννολιπίδωση ΙΙ (νόσος Ι-κυττάρων)
  • Βλεννολιπίδωση ΙΙΙ (νόσος ψευδο-Hurler)
  • Βλεννολιπίδωση IV   
  • Βλεννοπολυσακχαρίδωση τύπου Ι
  • Νόσος θησαυρισμού σιαλικού οξέος
  • Πολλαπλή ανεπάρκεια σουλφατάσης    
ΘΕΡΑΠΕΙΑ 
 
Η θεραπεία της γαλακτοσιαλίδωσης είναι συμπτωματική. Προς το παρόν περιορίζεται σε μεταμόσχευση μυελού των οστών και ενζυμική θεραπεία αναπλήρωσης.


Who is who

Θέματα

Συλλογή Φωτογραφιών

Τι είναι ο ρευματολόγος

Βότανα-Φυσικές ουσίες