Έρευνα

Γνωρίζετε αν διατρέχετε κίνδυνο οστεοπόρωσης;:

Ενημερωτικές εκπομπές

ΡΕΥΜΑΤΟΛΟΓΙΑ Μύθοι και Αλήθειες
See video
Βότανα - Φυσικές ουσίες
See video
Τι είναι ο Ρευματολόγος
See video
Πόνοι στις αρθρώσεις
See video
Νεανική ιδιοπαθής αρθρίτιδα
See video
Έχω ρευματοειδή αρθρίτιδα;
See video
Αγκυλοποιητική σπονδυλαρθροπάθεια
See video

ΕΞΩ ΕΠΙΚΟΝΔΥΛΙΤΙΔΑ

ΕΞΩ ΕΠΙΚΟΝΔΥΛΙΤΙΔΑ (lateral epicondylitis)

Είναι το συχνότερο σύνδρομο υπέρχρησης. Σχετίζεται με υπερβολική έκταση του καρπού και χαρακτηρίζεται και ως «αγκώνας τεννιστών» (tennis elbow). 

Αν και ο όρος «επικονδυλίτιδα» δείχνει ότι υπάρχει κάποια φλεγμονή (από την κατάληξη –ίτιδα) η μικροσκοπική εξέταση των πασχόντων τενόντων δεν δείχνει την ύπαρξη φλεγμονής, αλλά αυξημένο αριθμό ινοβλαστών και αιμοφόρων αγγείων συμβατών με σχηματισμό νέων αγγείων ή αγγειογένεση (Bisset L et al, 2006).

Φυσιολογικά, οι τένοντες έχουν σχετικά πτωχή αγγείωση στο σημείο της κατάφυσής τους. Το μειονέκτημα αυτό μπορεί να προδιαθέτει σε εκφύλιση του τένοντα λόγω υποξίας και έχει ενοχοποιηθεί για την αιτιολογία των τενοντοπαθειών (Altan L and Kanat E, 2008).

Ιστοπαθολογικά, η έξω επικονδυλίτιδα οφείλεται σε τενοντίτιδα του τένοντα του βραχέος εκτείνοντα τον καρπό σε απόσταση 1-2 εκ. περιφερικά της κατάφυσής του στον έξω επικόνδυλο [Altan L and Kanat E, 2008; Jafarian FS et al, 2009]

ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΑ

Συχνότητα

Στις ΗΠΑ, η ετήσια συχνότητα της έξω επικονδυλίτιδας είναι 1-3% του γενικού πληθυσμού.

Φύλο

Οι γυναίκες προσβάλλονται εξίσου με τους άνδρες.

Ηλικία

Η έξω επικονδυλίτιδα παρατηρείται σε άτομα ηλικίας 40-50 ετών. Υπάρχει συνήθως ιστορικό καταπόνησης των τενόντων των μυών που εκτείνουν το αντιβράχιο. Αυξημένο κίνδυνο έξω επικονδυλίτιδας έχουν επίσης οι καπνιστές.

ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ

Η έξω επικονδυλίτιδα αρχίζει συνήθως αθόρυβα, αλλά οι ασθενείς συχνά έχουν ιστορικό υπέρχρησης του χεριού, χωρίς κάκωση. Τα συμπτώματα γενικά παρουσιάζονται 24-72 ώρες μετά την επανειλημμένη έκταση του καρπού.

Ο άρρωστος παραπονείται για πόνο στην έξω πλευρά του αγκώνα ο οποίος επιδεινώνεται με τις δραστηριότητες (όπως π.χ. παίξιμο στο τέννις, χρήση κατσαβιδιού) και βελτιώνεται με την ανάπαυση.

Ο άρρωστος μπορεί επίσης να εντοπίζει τον πόνο σε απόσταση 1.5 εκ. περιφερικά της έκφυσης του ECRB. Ο πόνος μπορεί να ακτινοβολεί στην οπίσθια επιφάνεια του αντιβραχίου. Τυπικά προσβάλλεται ο ECRB, αλλά και ο εκτείνων τις φάλαγγες και ο ωλένιος καμπτήρας του καρπού.

Ο πόνος συχνά είναι ήπιος και επιδεινώνεται με τις χειρωνακτικές δραστηριότητες (όπως π.χ. παίξιμο τέννις ή βίδωμα με κατσαβίδι), ενώ άλλοτε είναι τόσο έντονος, ώστε οι απλές κινήσεις του χεριού, όπως το πιάσιμο μιας κούπας με καφέ (σημείο «κούπας καφέ») να πυροδοτούν τον πόνο

ΚΛΙΝΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

Σπάνια παρατηρείται διόγκωση ή εκχύμωση.

Η ψηλάφηση δείχνει μέγιστη ευαισθησία 1-2 εκ. περιφερικά της έκφυσης του ECRB στον έξω επικόνδυλο.

Ο πόνος χειροτερεύει με τις εξής κινήσεις :

  • Στην υπό αντίσταση έκταση του καρπού, με τον καρπό σε κερκιδική απόκλιση και σε πρηνισμό με τον αγκώνα τεντωμένο.

  • Οταν ο άρρωστος προσπαθεί να σηκώσει την ράχη μιας καρέκλας με τον αγκώνα σε έκταση και τον καρπό σε μέγιστο πρηνισμό.

  • Στην υπό αντίσταση έκταση του μέσου δακτύλου λόγω του στρες που ασκείται στον τένοντα του ECRB.

Εκτός από τον αγκώνα εξετάστε και άλλα ανατομικά σημεία:

  • Το ROM του ώμου, αγκώνα και καρπού

  • Εάν υπάρχει κριγμός στη γληνοβραχιόνια άρθρωση για να δείτε εάν υπάρχει θυλακίτιδα, οστεοχονδρίτιδα του capitellum ή παγίδευση του PIN.

  • Εάν διαπιστώσετε περιορισμό του ROMστην κλινική εξέταση, κάντε μιαν ακτινογραφία για να εκτιμήσετε καλύτερα την άρθρωση.

ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

  • Αυχενική ριζαλγία

  • Σύνδρομο LittleLeague του αγκώνα

  • Εσω επικονδυλίτιδα

  • Σύνδρομο υμενικής πτυχής (Plica)

  • Παγίδευση κερκιδικού νεύρου

  • Διαχωριστική οστεοχονδρίτιδα

  • Σύνδρομο κερκιδικού σωλήνα

  • Αρθρίτιδα (π.χ. ρευματοειδής αρθρίτιδα) αγκώνα

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΜΕΛΕΤΕΣ

Δείχνει τίποτα η απλή ακτινογραφία ;

Η απλή ακτινογραφία δεν δείχνει τίποτα το περίεργο. Εάν, παρά την θεραπεία, τα συμπτώματα επιμένουν, κάντε μια απλή ακτινογραφία. Η ακτινογραφία μπορεί να δείξει οστεόφυτα ή ασβεστώσεις στην περιοχή του έξω επικόνδυλου.

Εχει νόημα να κάνουμε αξονική/μαγνητική τομογραφία ;

Εάν υποψιάζεστε OCD ή κάταγμα κόπωσης ζητήστε μια MRI, αξονική τομογραφία ή και σπινθηρογράφημα.

Χρειάζεται το υπερηχογράφημα ;

Το υπερηχογράφημα μπορεί να αναδείξει την τενοντίτιδα, μερική ρήξη ή ασβεστώσεις ή να βοηθήσει στις θεραπευτικές επιλογές.

Το καλύτερο είναι να κάνουμε μια τοπική ένεση με αναισθητικό

Εάν δεν είστε σίγουροι για την διάγνωση, κάντε μια ένεση με τοπικό αναισθητικό. Εάν τα συμπτώματα υφεθούν, τότε έχουμε επιβεβαιώσει την διάγνωση.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Υπάρχουν πολλές και διάφορες θεραπείες, αλλά καμμιά απ’ αυτές δεν είναι τελείως αποτελεσματική.

ΜΕΘΟΔΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΕΞΩ ΕΠΙΚΟΝΔΥΛΙΤΙΔΑΣ

1.  ΠΡΟΣΕΧΤΙΚΗ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ

Η προσεχτική απλή παρακολούθηση μπορεί να αποδειχθεί εξίσου αποτελεσματική με την φυσιοθεραπεία. Πάντως, οι ενέσεις κορτιζόνης είναι πιθανώς σημαντικά καλύτερες από την παρακολούθηση και την φυσιοθεραπεία (Edwards SG and Calandruccio JH, 2003). Και άλλοι ερευνητές έχουν επιβεβαιώσει ότι οι ενέσεις κορτιζόνης είναι καλύτερες από την παρακολούθηση και την φυσιοθεραπεία, αλλά το αποτέλεσμα δεν διαρκεί πολύν καιρό (Bisset L et al, 2006).

2.  ΦΥΣΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

2.1   ΑΣΚΗΣΕΙΣ

Οι έκκεντρες ασκήσεις με μια λαστιχένια μπάρα ανακουφίζουν από τον πόνο της επικονδυλίτιδας και αυξάνουν την μυική δύναμη [Reynolds G et al, 2009). 

2.2   EXTRACORPOREAL SHOCK WAVE THERAPY (ECSWT)

Δεν φαίνεται να έχει αποτέλεσμα (Buchbinder R et al, 2005).

2.3  ULTRASOUND-GUIDED PERCUTANEOUS RADIOFREQUENCY THERMAL LESIONING (RTL)

Μειώνει σημαντικά τον πόνο και βελτιώνει την δύναμη δραγμού (Lin CL et al, 2011).

2.4   ΛΕΙΖΕΡ (Laser therapy)

Η θεραπεία με λέϊζερ χαμηλού επιπέδου, μόνη της ή σε συνδυασμό με ασκήσεις, ανακουφίζει από τον πόνο [Bjordal JM et al, 2008]. Κατ’ άλλους,  δεν φαίνεται να έχει αποτέλεσμα στον πόνο της έξω επικονδυλίτιδας (Smidt N et al, 2003).

2.5   ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΣ (Acupuncture)

Οι συστηματικές ανασκοπήσεις και μετα-αναλύσεις έχουν δείξει ότι ο βελονισμός ανακουφίζει προσωρινά τον πόνο της επικοινδυλίτιδας (Bisset L et al, 2005; Ramsay DJ et al, 1998), άλλοι όμως δεν συνιστούν την χρήση του (Wolf JM et al, 2011).

2.6   ΧΕΙΡΙΣΜΟΙ (Manipulation)

Υπάρχουν μέτριες ενδείξεις ότι οι χειρισμοί στον αγκώνα, τον καρπό και την αυχενική και θωρακική μοίρα της ΣΣ ανακουφίζουν από τον πόνο της έξω επικονδυλίτιδας και βελτιώνουν την λειτουργικότητα [Vicenzino B et al, 2007; Herd CR and Meserve BB, 2008].

Παρόμοια, οι ενδείξεις είναι μέτριες για την βραχυπρόθεσμηκαι μεσοπρόθεσμη αποτελεσματικότητα των χειρισμών στην αυχενική και θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στηλης επιπρόσθετα με τις συγκεντρικές και έκκεντρες διατάσεις σε συνδυασμό με κινητοποίηση του καρπού και του αντιβραχίου.

Η βραχυπρόθεσμη αναλγητική δράση των χειρισμών μπορεί να επιτρέπει στις ασκήσεις διάτασης και ενδυνάμωσης να γίνονται καλύτερα, οδηγώντας σε καλύτερη και ταχύτερη αποκατάσταση της βλάβης στην έξω επικονδυλίτιδα [Hoogvliet P et al, 2013].

3.  ΝΑΡΘΗΚΕΣ - ΟΡΘΩΣΕΙΣ

Σε τι χρησιμεύουν οι ορθώσεις ;

Οι ορθώσεις (αγκώνα, καρπού) βοηθούν σημαντικά στη θεραπεία της έξω επικονδυλίτιδας, γιατί οι δυνάμεις που ασκούν ελαττώνουν την επιμήκυνση των μυοτενόντιων ινών.

Οι ορθώσεις έκτασης του καρπού διατηρούν τον καρπό σε ελαφρά έκταση. Στη θέση αυτή οι ορθώσεις ελαττώνουν τις δυνάμεις τάσης που ασκούνται στους τένοντες των εκτεινόντων του καρπού και τον πόνο της έξω επικονδυλίτιδας και βελτιώνουν την δύναμη δραγμού (Altan L and Kanat, 2008; Borkholder CD et al, 2004). Παρόμοιο αποτέλεσμα έχουν και οι νάρθηκες του καρπού (Altan L and Kanat, 2008).

Οι ορθώσεις του αγκώνα (δέστρα επικονδυλίτιδας) δένονται σφιχτά περίπου 10 εκ. περιφερικά του αγκώνα (ΕΙΚΟΝΑ).

 

 

Ορθωση αγκώνα

 

 

Ορθωση έκτασης του καρπού

 

Εχουν αποτέλεσμα οι ορθώσεις στην έξω επικονδυλίτιδα ;

Στην επικονδυλίτιδα οι ορθώσεις βελτιώνουν την λειτουργικότητα του χεριού και ελαττώνουν τον πόνο [Journal of Orthopaedic and Sports Physical therapy, 2009; Sageghi-Demneh E et al, 2013]. Πάντως, είναι πιθανώς λιγότερο αποτελεσματικοί από τα τοπικά ΜΣΑΦ και τις ενέσεις κορτιζόνης.

Αλλοι υποστηρίζουν ότι δεν μπορούν να βγούν συμπεράσματα από την χρήση των ορθώσεων στη θεραπεία της έξω επικονδυλίτιδας (Bisset L et al, 2005).

Σε μία μελέτη ασθενών με έξω επικονδυλίτιδα χρησιμοποιήθηκαν μία δέστρα επικονδυλίτιδας, ένα μανίκι (sleeve) του αγκώνα και ένας νάρθηκας καρπού συγκριτικά με νάρθηκα πλασέμπο. Η δέστρα και το μανίκι βελτίωσαν εξίσου τον πόνο της δύναμης δραγμού, ενώ ο νάρθηκας του καρπού δεν είχε αποτέλεσμα συγκριτικά με πλασέμπο (Jafarian FS et al, 2009).

Σε άλλη μελέτη τοποθετήθηκε ένας νάρθηκας έκτασης του καρπού ή μια δέστρα επικονδυλίτιδας (περιχειρίδα αντιβραχίου) σε 2 ομάδες ασθενών με έξω επικονδυλίτιδα. Και οι δύο ομάδες ασθενών έκαναν ταυτόχρονα παγοθεραπεία και ασκήσεις διάτασης. Ολοι οι ασθενείς, και των δύο ομάδων, είχαν βελτίωση, πολύ περισσότερο όμως αυτοί που φόρεσαν τον νάρθηκα καρπού, παρά την περιχειρίδα (Garg R et al, 2010)

4.  ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΟΜΑ

Μη στεροειδη αντιφλεγμονωδη φαρμακα (ΜΣΑΦ)

Τοπικά ΜΣΑΦ

Τα τοπικά ΜΣΑΦ, όπως η δικλοφαινάκη, μειώνουν βραχυπρόθεσμα (έως 4 εβδομάδες) τον πόνο της έξω επικονδυλίτιδας  (Connell DA et al, 2006; Wolf JM et al, 2011; Pattanittum P et al, 2013]. 

ΜΣΑΦ per os

Τα ΜΣΑΦ δίνονται συχνά στη θεραπεία της έξω επικονδυλίτιδας, αλλά οι ενδείξεις για την δράση τους είναι συνήθως ανέκδοτη και ελάχιστες μόνο μελέτες δείχνουν ότι έχουν κάποιο όφελος [Jayanthi N, 2015], ενώ παράλληλα είναι λιγότερο αποτελεσματικά από τις τοπικές ενέσεις κορτιζόνης. Η δικλοφαινάκη, χορηγούμενη peros, είναι αποτελεσματική εξίσου με πλασέμπο και ναπροξένη.

Το 2013, μία ανασκόπηση Cochrane συνεπέρανε ότι : «οι ενδείξεις για το όφελος των τοπικών ή per os ΜΣΑΦ στην θεραπεία της έξω επικονδυλίτιδας είναι περιορισμένες. Αν και 5 πλασέμπο–ελεγχόμενες μελέτες υποστηρίζουν ότι τα τοπικά ΜΣΑΦ μπορεί να ανακουφίσουν από τον πόνο για διάστημα έως 4 εβδομάδων, δεν μπορούν να βγουν οριστικά συμπεράσματα» (Pattanittum P et al, 2013).

5.   ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΝΕΣΕΙΣ

5.1   ΕΝΕΣΕΙΣ ΑΥΤΟΛΟΓΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ (Autologous blood)

Οι ενέσεις αυτόλογου αίματος ενεργοποιούν την διαδικασία της φλεγμονής και βελτιώνουν την επούλωση των εκφυλισμένων ιστών μέσω της σχετικά ατραυματικής ένεσης, όπως και παρέχοντας τους απαραίτητους κυτταρικούς και χυμικούς μεσολαβητές που προάγουν την επούλωση.

Eχουν χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία της έξω επικονδυλίτιδας μόνες τους ή σε συνδυασμό με ασκήσεις και ορθώσεις. Γίνονται γενικά 2 ενέσεις με διαφορά ενός μηνός μεταξύ τους.

Σύμφωνα με αρκετές μελέτες, οι ενέσεις αυτόλογου αίματος, σε συνδυασμό με νάρθηκα έκτασης καρπού (cock-up), περιχειρίδα αντιβραχίου ή μακρού γύψινου επιδέσμου (long arm cast) (για 3 εβδομάδες) και ασκήσεις μειώνουν τον πόνο της έξω επικονδυλίτιδας (Edwards SG and Calandruccio JH, 2003; Karimi Mobarakeh M et al, 2013, Thanasas C et al, 2011; Creany L et al, 2011; Raessadat SA et al, 2014; Mishra AK et al, 2014)

 

 

Σε μία μελέτη, οι ενέσεις αυτόλογου αίματος μείωσαν σημαντικά τον πόνο και βελτίωσαν το πάχος του τένοντα, τον σχηματισμό σχισμών στον διάμεσο ιστό, τις ηχοϊκές εστίες, τις υπερηχοϊκές αλλοιώσεις και την νεοαγγείωση (Connel DA et al, 2006).

Η αποτελεσματικότητα των ενέσεων αυτόλογου αίματος είναι παρόμοια ή μεγαλύτερη των τοπικών ενέσεων της κορτιζόνης και παρόμοια με την θεραπεία με ESWT(extracorporeal shockwave therapy) (Ozturan KE et al, 2010) ή τις ενέσεις PRP (Creany L et al, 2011).

Οι ενέσεις κορτιζόνης βοηθούν στην προσωρινή και βραχυπρόθεσμη ανακούφιση από τον πόνο, αλλά με την ένεση αυτόλογου αίματος και ESWT η βελτίωση διαρκεί περισσότερο (Kazemi M et al, 2010).

5.2   ΕΝΕΣΕΙΣ ΠΛΑΣΜΑΤΟΣ ΠΛΟΥΣΙΟΥ ΣΕ ΑΙΜΟΠΕΤΑΛΙΑ (Platelet rich plasma)

Η υποδόρια τοπική ένεση πλάσματος πλούσιου σε αιμοπετάλια (PRP) ανακουφίζει από τον πόνο της έξω επικονδυλίτιδας, συγκριτικά με την τοπική ένεση μπουπιβακαΐνης (Mishra A and Pavelko T, 2006). Πάντως, σε μία μελέτη ασθενών με έξω επικονδυλίτιδα η PRP δεν υπερείχε των ενέσεων κορτιζόνης και πλασέμπο (φυσιολογικού ορού) (Krogh TP et al, 2013)

5.3   ΒΟΤΟΥΛΙΝΙΚΗ ΤΟΞΙΝΗ (Botulinum toxin; BTX; ΒΟΤΟΧ)

Πως δρά η ΒΤΧ στην έξω επικονδυλίτιδα ;

Η βοτουλινική τοξίνη συνδέεται με ειδικούς υποδοχείς στην προσυναπτική χολινεργική τελική πλάκα της μεμβράνης και μπλοκάρει την απελευθέρωση της ακετυλοχολίνης.

Στη θεραπεία της έξω επικονδυλίτιδας, η ένεση βοτουλινικής τοξίνης προκαλεί προσωρινή παράλυση των πασχόντων μυών και επομένως απομακρύνει τις δυνάμεις εφελκυσμού που ασκούνται στη κοινή έκφυση των εκτεινόντων (CEO) (Scott AB, 1989). Οι δράσεις αυτές αναστρέφονται μετά από 3-4 μήνες, δίνοντας τον απαραίτητο χρόνο για την επούλωση των αλλοιώσεων των τενόντων της περιοχής του έξω επικόνδυλου (Kraushaar BS and Nirschl RP, 1999).

Τι αποτέλεσμα έχουν οι ενέσεις με ΒΟΤΟΧ ;

Μερικές μελέτες υποστηρίζουν ότι οι ενέσεις ΒΤΧ ελαττώνουν τον πόνο της έξω επικονδυλίτιδας (Wing SM et al, 2005; Placzek R et al, 2007), αλλά μπορεί να προκαλέσουν πάρεση και αδυναμία έκτασης των δακτύλων (Wong SM et al, 2005).

Παρόμοια, μία συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση μελετών διεπίστωσε ότι η ΒΤΧ μειώνει τον πόνο της έξω επικονδυλίτιδας και δεν εξασθενεί την δύναμη δραγμού (Callaghan C et al, 2010).

Πάντως, σε μία διπλή – τυφλή, τυχαιοποιημένη, μελέτη δεν είχε διαφορά από πλασέμπο (ενέσεις φυσιολογικού ορού) (Hayton MJ et al, 2005; Paoloni JA et al, 2003).

Σε μία άλλη προοπτική, τυχαιοποιημένη, διπλή – τυφλή, ελεγχόμενη μελέτη, η τοπική ένεση κορτιζόνης υπερείχε της βοτουλινικής τοξίνης (Lin YC et al, 2010).

5.4   ΞΗΡΟΣ ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΣ

Ο ξηρός βελονισμός χρησιμοποιείται ευρέως στη θεραπεία των τενοντοπαθειών και των μυικών πόνων. Χρησιμοποιείται επίσης και στη θεραπεία της έξω επικονδυλίτιδας.

Με ποιο μηχανισμό δρα ο ξηρός βελονισμός ;

Οι βελονισμοί προκαλούν αγγειοβλαστική εκφύλιση της μάζας του τένοντα και δημιουργούν αιμορραγικές εστίες. Οι τοπικές αυτές βλάβες πυροδοτούν μια φλεγμονώδη απάντηση η οποία υποβοηθεί την υπερπλασία των ινοβλαστών και τον σχηματισμό κολλαγόνου, οδηγώντας σε επούλωση των τενόντων. Ακόμα, προκαλούν τοπική σύσπαση των εκτεινόντων μυών, γιατί, σε μερικές περιπτώσεις έξω επικονδυλίτιδας, οι εκτείνοντες το αντιβράχιο μυς αποκτούν trigger points, τα οποία μπορεί να είναι η κύρια πηγή του πόνου.

Πότε παρουσιάζεται η βελτίωση ;

Η βελτίωση με τους ξηρούς βελονισμούς εμφανίζεται την 2η ή 3η συνεδρία.

Που γίνονται οι βελονισμοί ;

Σε περιπτώσεις έξω επικονδυλίτιδας τεταμένες ταινίες και trigger points εμφανίζουν ο τρικέφαλος βραχιόνιος, ο βραχιονοκερκιδικός, ο μακρός κερκιδικός εκτείνων τον καρπό (ενίοτε και ο βραχύς), ο εκτείνων τους δακτύλους, ο αγκωνιαίος και ο υπτιαστής.

Επίσης, και άλλοι μύες του αυχένα και του ώμου μπορεί να προκαλέσουν αντανακλαστικό πόνο αναφερόμενο στην περιοχή του έξω επικόνδυλου, όπως ο υπερακάνθιος, ο υπακάνθιος, ο μείζων στρογγύλος και οι σκαληνοί.

Μετά τους βελονισμούς εφαρμόζεται αιμόσταση για να αποφευχθούν οι εκχυμώσεις. Ο θεραπευτής ύστερα κάνει τοπικές διατάσεις στις τεταμένες ταινίες, μυοπεριτονιακή απελευθέρωση και θεραπευτικές διατάσεις.

Τέλος, δίνονται οδηγίες στον ασθενή να κάνει διατάσεις μόνος του στο σπίτι και να τοποθετεί θερμά ή κρύα επιθέματα, εάν χρειασθεί. Οι βελονισμοί μπορεί να χειροτερέψουν για 1-2 ημέρες τον πόνο στην πάσχουσα περιοχή. Μετά από 48 ώρες οι περισσότεροι ασθενείς αναφέρουν σημαντική ανακούφιση από τον πόνο, αύξηση του ROM και κάποια αύξηση της μυικής δύναμης.

 

 

 

 

 

ΘΕΡΜΟΘΕΡΑΠΕΙΑ/ΚΡΥΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

 

Τοποθετείστε κρύα επιθέματα για να μειωθεί ο πόνος και η φλεγμονή, ιδιαίτερα όταν η επικονδυλίτιδα αρχίζει να πονάει.

 

 

ΚΙΝΗΣΙΟΠΕΡΙΔΕΣΗ (Kinesio Taping)

 

Μπορεί να ανακουφίσει από τον πόνο και να μειώσει την πιθανότητα επιδείνωσης από κακώσεις.

 

 

ΧΕΙΡΟΜΑΛΑΞΕΙΣ(Soft Tissue Massage)

 

Απελευθερώνουν τους μαλακούς ιστούς, χαλαρώνουν την μυική τάση και επανευθυγραμμίζουν τις μυικές ίνες. Εφαρμόζονται μυοπεριτονιακή απελευθέρωση και τεχνικές εγκάρσιας τριβής.

 

 

ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΣΕΩΝ (Joint mobilisation)

 

Περιλαμβάνει μαλάξεις στην πάσχουσα περιοχή ή ήπια κινητοποίηση των αρθρώσεων του αυχένα και του αγκώνα.

 

 

ΔΙΑΤΑΣΕΙΣ (Stretching)

 

Όταν το επιτρέψει ο πόνος, αρχίστε διατάσεις της πάσχουσας περιοχής. Οι σημαντικότερες διατάσεις είναι ασκήσεις έκτασης του καρπού για να αυξηθεί το εύρος κίνησης και η φόρτιση των τενόντων.

 

 

5.5   Πολιδοκανόλη (Polidocanol)

Σε μία μελέτη, η τοπική ένεση πολιδοκανόλης (Polidocanol), μιας αγγειοσκληρυντικής ουσίας, βελτίωσε σημαντικά τα συμπτώματα της έξω επικονδυλίτιδας, αλλά όχι περισσότερο από την ένεση λιδοκαΐνης σε συνδυασμό με επινεφρίνη (Zeisig E et al, 2008).

5.6   Τοπικές ενέσεις υαλουρονικού οξέος

Οι τοπικές ενέσεις υαλουρονικού οξέος (2 ενέσεις με διαφορά μιας εβδομάδας), σε συνδυασμό με ανάπαυση, πάγο, συμπίεση και ανύψωση (RICE) βελτίωσαν σημαντικά το VAS του πόνου και την δοκιμασία δραγμού συγκριτικά με τις τοπικές ενέσεις φυσιολογικού ορού σε ασθενείς με χρόνια έξω επικονδυλίτιδα (Petrella RJ et al, 2010).

5.7   ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΝΕΣΕΙΣ ΚΟΡΤΙΖΟΝΗΣ

Εχουν αποτέλεσμα οι τοπικές ενέσεις μορτιζόνης ;

Οι τοπικές ενέσεις κορτιζόνης ανακουφίζουν από τον πόνο της έξω επικονδυλίτιδας και βελτιώνουν την δύναμη δραγμού (Edwards SG and Calandruccio JH, 2003; Li FX et al, 2004; Lin CL et al, 2011) περισσότερο από την φυσιοθεραπεία (υπέρηχα, χειρομαλάξεις, ασκήσεις (Edwards SG and Calandruccio JH, 2003)

Πάντως, η βελτίωση διαρκεί μόνο 1-6 εβδομάδες [Coombes BK et al, 2010; Haines T and Stringer B, 2007; Thanasas C et al, 2011). Αλλοι υποστηρίζουν ότι η φυσιοθεραπεία ανακουφίζει περισσότερο από τις ενέσεις κορτιζόνης ή τα ΜΣΑΦ (Nilsson P et al, 2012) και δεν έχουν καλύτερο αποτέλεσμα από τις ορθώσεις (Kazemi M et al, 2020)

Εχουν προβλήματα οι τοπικές ενέσεις κορτιζόνης ;

  • Μπορεί να προκαλέσουν αποχρωματισμό και ατροφία του δέρματος, δημιουργώντας μια εντομή γύρω από το σημείο των ενέσεων [Coombes BK et al, 2010]

  • Μπορεί να προκαλέσουν νέκρωση και ρήξη του τένοντα

Σκευάσματα

  • Celestone Chronodose (δεξαμεθαζόνη) ή

  • Κenacort Retard (τριαμσινολόνη) τοπικά 1/2-1 κάθε 2 μήνες

  • Προτιμάται η δεξαμεθαζόνη γιατί προκαλεί τοπική ατροφία του δέρματος λιγότερο συχνά από την τσιαμσινολόνη.

  •  

 

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ :

Αν και οι ενέσεις κορτιζόνης είναι αποτελεσματικές βραχυπρόθεσμα, η μακροπρόθεσμη αποτελεσματικότητά τους και τα πλεονεκτήματά τους συγκριτικά με άλλες συντηρητικές θεραπείες δεν έχουν προσδιορισθεί.

5.8   ΤΟΠΙΚΑ ΝΙΤΡΩΔΗ

Τα νιτρώδη, εάν εφαρμοσθούν τοπικά, διεγείρουν την σύνθεση του κολλαγόνου και βελτιώνουν την επούλωση και ανακουφίζουν από τον πόνο της επικονδυλίτιδας.

ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Μπορεί να γίνει σε περιπτώσεις ανθεκτικές στη συντηρητική θεραπεία. 

Χειρουργικές μέθοδοι

  • Επιμήκυνση, απελευθέρωση ή debridement της έκφυσης των ενδογενών εκτεινόντων μυών των χεριών στον έξω επικόνδυλο

  • Περιστροφή του αγκωνιαίου μυός

  • Απονεύρωση το έξω επικόνδυλου

  • Αποσυμπίεση του οπίσθιου μεσόστεου νεύρου

Οι χειρουργικές τεχνικές γινονται με ανοιχτή επέμβαση, διαδερμική επέμβαση ή αρθροσκόπηση.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

Η έξω επικονδυλίτιδα, εάν δεν θεραπευθεί, μπορεί να οδηγήσει σε χρόνιο πόνο ο οποίος υποβαθμίζει την ποιότητα της ζωής [Tennis Elbow, MayoClinic.com, 2006]. Σε μερικές περιπτώσεις, τα συμπτώματά της υποχωρούν αυτόματα, χωρίς καμιά θεραπεία, σε διάστημα 6-24 μηνών.

1.   ΑΠΛΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ

Καμμιά θεραπεία.Απλώς, συστήνουμε στον άρρωστο να ξεκουράζει το χέρι του και να μην κάνει δραστηριότητες που επιδεινώνουν τα συμπτώματά του. Ο άρρωστος μπορεί να ξαναγυρίσει στις δραστηριότητες του μετά από 1-2 ημέρες.

2.  ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ (ΣΕ ΗΠΙΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ)

  • Διακοπή γυμναστικής ή χειρωνακτικής καταπόνησης

  • Τοπικές κυκλικές χειρομαλάξεις με αντιφλεγμονώδη αλοιφή (Sensocaps, Pennsaid, Difend, Biofreeze)

  • Νάρθηκας επικονδυλίτιδος

  • Παυσίπονα

  • Αντιφλεγμονώδη φάρμακα

Οι παραπάνω θεραπείες αργούν πολύ να φέρουν αποτέλεσμα. Ποσοστό επιτυχίας 50-80%.

3.  ΑΛΛΗ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ (Επίσης στις ελαφρές περιπτώσεις)

  • Διακοπή γυμναστικής ή χειρωνακτικής καταπόνησης

  • Τοπικές φυσικοθεραπείες με Laser

  • Υπέρηχα κύματα

Εχει επίσης μικρό ποσοστό επιτυχίας (30-50%)

4.  ΜΕΘΟΔΟΣ 3

  • Διακοπή γυμναστικής ή χειρωνακτικής καταπόνησης.

  • Τοπικές ενέσεις κορτιζόνης. Χρησιμοποιούνται σε σοβαρές περιπτώσεις, όπου ο πόνος επιμένει περισσότερο από 1-2 μήνες (Appley G and Solomon L, 1993).

Είναι η περισσότερο αποτελεσματική μέθοδος (ποσοστό επιτυχίας >90%) και μπορεί να συνδυασθεί με τοπικούς βελονισμούς (Heidari R et al, 2010; Γκούβας Χ, 2011).

5.  ΜΕΘΟΔΟΣ 4

Βραχιονο-πηχεο-καρπικός γύψος για 30-45 μέρες.Θεωρείται η πλέον αποτελεσματική μέθοδος [Γκούβας Χ, 2011]. Εχει ποσοστό επιτυχίας σχεδόν 100%, αλλά είναι δύσκολα αποδεκτή από τους ασθενείς.

6.  ΜΕΘΟΔΟΣ 5

Ενέσεις Botox (Βotulinum Toxin Type A; Βοτουλινική τοξίνη τύπου Α)

Η αποτελεσματικότητά τους είναι αμφιλεγόμενη και συνοδεύονται συχνά από ανεπιθύμητες ενέργειες (μειώνουν την μυική δύναμη των δακτύλων του χεριού και ιδιαίτερα την έκταση του καρπού) [Campbell’s, 1988;  Canadian Medical Association, 2010; Γκούβας Χ, 2011)

7.  ΜΕΘΟΔΟΣ 6

Ξηρός βελονισμός (προλοθεραπεία)

8.  ΜΕΘΟΔΟΣ 8 

Χειρουργική επέμβαση

Είναι εύκολη και αποτελεσματική, αλλά σπάνια χρειάζεται (Kulund D, 1988; Γκούβας Χ, 2011].

 

 

  •  

 



Who is who

Θέματα

Συλλογή Φωτογραφιών

Τι είναι ο ρευματολόγος

Βότανα-Φυσικές ουσίες