Έρευνα

Γνωρίζετε αν διατρέχετε κίνδυνο οστεοπόρωσης;:

Ενημερωτικές εκπομπές

ΡΕΥΜΑΤΟΛΟΓΙΑ Μύθοι και Αλήθειες
See video
Βότανα - Φυσικές ουσίες
See video
Τι είναι ο Ρευματολόγος
See video
Πόνοι στις αρθρώσεις
See video
Νεανική ιδιοπαθής αρθρίτιδα
See video
Έχω ρευματοειδή αρθρίτιδα;
See video
Αγκυλοποιητική σπονδυλαρθροπάθεια
See video

Αιμαγγείωμα υμένα

Τα αιμαγγειώματα του υμένα είναι καλοήθεις όγκοι των αιμοφόρων αγγείων, συχνά συγγενούς προέλευσης, και μία από τις συχνότερες ομάδες όγκων της παιδικής ηλικίας. Διακρίνονται σε 3 τύπους : Τριχοειδικά, σηραγγώδη και μικτά. Τα σηραγγώδη συχνά είναι πολλαπλά και αναπτύσσονται συχνότερα στο πρόσωπο, τον αυχένα, το ήπαρ, τον γαστρεντερικό σωλήνα, τα μέλη, τα σώματα των σπονδύλων και σπάνια στις αρθρώσεις. Ακόμα, μπορεί να είναι διάχυτα, τα οποία προκαλούν συνήθως υποτροπιάζοντα επεισόδια πόνου και διόγκωσης, ή εντοπισμένα, τα οποία μπορεί να παρεμποδίσουν την κινητικότητα της άρθρωσης.

Στα γόνατα, μπορεί να είναι εξω-αρθρικά, εάν κείνται εκτός της αρθρικής κάψας, αλλά σε σχέση με αυτήν, ενδαρθρικά, εάν κείνται επί τα εντός της κάψας, και ενδιάμεσα (εξω-αρθρικά και ενδαρθρικά). Τα ενδαρθρικά και τα ενδιάμεσα αιμαγγειώματα περιλαμβάνουν τον αρθρικό υμένα και μπορεί να είναι διάχυτα ή τοπικά. Μόνο τα ενδαρθρικά και, ενίοτε, τα ενδιάμεσα συνοδεύονται από αίμαρθρο. Τα ενδαρθρικά συνδέονται με γειτονικά δερματικά αιμαγγειώματα ή αποτελούν μέρος των εκδηλώσεων άλλων νοσημάτων (ΠΙΝΑΚΑΣ 85).

ΕΝΤΟΠΙΣΗ

Το αιμαγγείωμα του υμένα εντοπίζεται σε μία ή περισσότερες αρθρώσεις, συνήθως γόνατα, αγκώνες και ποδοκνημικές (Aalberg JR, 1990).

ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ

Τα συμπτώματα γενικά αρχίζουν στην παιδική ηλικία, αλλά η διάγνωση του αιμαγγειώματος σπάνια γίνεται πριν από την ενηλικίωση.

Το αιμαγγείωμα εκδηλώνεται με υποτροπιάζοντα επεισόδια οξείας διόγκωσης μιάς άρθρωσης λόγω αιμορραγίας του όγκου, ήπιο ή εντονότατο πόνο, θερμότητα, ερυθρότητα και ύδραρθρο (Gozal D et al, 1988). Οι εκδηλώσεις αυτές συχνά παρουσιάζονται μετά από ήπια κάκωση της άρθρωσης και μπορεί να αποδοθούν σε ΝΙΑ. Μερικές φορές η διόγκωση είναι ήπια και συνδυάζεται με αποχρωματισμό του υπερκείμενου δέρματος. Αλλοτε το αιμαγγείωμα προκαλεί επεισόδια «μπλοκαρίσματος» ή «κλειδώματος», υποδυόμενο εσωτερική διαταραχή της άρθρωσης.

ΠΙΝΑΚΑΣ 85

ΝΟΣΗΜΑΤΑ ΣΥΝΔΕΟΜΕΝΑ ΜΕ ΑΙΜΑΓΓΕΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΥΜΕΝΑ

  • Σύνδρομο Maffucci (δυσχονδροπλασία σε συνδυασμό με αιμαγγειώματα)
  • Σύνδρομο Von-Lindau (αγγειακή αγγειωμάτωση)
  • Σύνδρομο Klippel-Trenaunay-Weber (δερματικά αιμαγγειώματα, κιρσοί, υπερτροφία οστών και μαλακών μορίων) (Jones KJ, 1988; Jones KL, 1997)
  • Σύνδρομο Kasabach-Merritt (τριχοειδικά αιμαγγειώματα, θρομβοπενία και ελάττωση των συστατικών της πήξης) (Resnick D and Oliphant M, 1975)

Μετά από μερικά επεισόδια αναπτύσσεται πραγματική χρόνια φλεγμονώδης υμενίτιδα η οποία οδηγεί σε υπερτροφία των επιφύσεων και σπανιότερα των μεταφύσεων. Ανάλογη ακτινολογική εικόνα παρατηρείται στην προσβολή του γόνατος στη ΝΙΑ. Η αρθροπαρακέντηση, στα αρχικά στάδια του υδράρθρου αποκαλύπτει καθαρό αίμα. Αργότερα το υγρό μπορεί να είναι ξανθοχρωματικό με μεγάλη περιεκτικότητα σε χολερυθρίνη.

ΚΛΙΝΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

Ψηλαφητικά, στην οξεία φάση ή και στα μεσοδιαστήματα, παρατηρείται μαλθακή, ευαίσθητη, διόγκωση στην περιοχή της άρθρωσης, η οποία περιορίζεται σε μέγεθος κατά την ανύψωση του μέλους. Οταν το αιμαγγείωμα του γόνατος συνδέεται με αρτηριοφλεβώδη επικοινωνία, μπορεί να παρατηρηθεί ανισοσκελία, λόγω ετερόπλευρης υπερανάπτυξης του σκέλους (Halborg A et al, 1968).

Ενίοτε παρατηρούνται τριχοειδικά αιμαγγειώματα στο υπερκείμενο της άρθρωσης δέρμα (Seimon LP and Hekmat F, 1986). Οι ασθενείς με ενδαρθρικά αιμαγγειώματα συνδεόμενα με άλλα νοσήματα μπορεί να εμφανίσουν δερματικά αιμαγγειώματα, κιρσούς και διόγκωση μαλακών μορίων και οστών.

ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ :

  • Ασαφής ενδαρθρική μαλακή μάζα σε γειτονία με το μεσάρθριο διάστημα 
  • Πυκνωτικές διαυγάσεις (φλεβόλιθοι) στα γειτονικά μαλακά μόρια (ενίοτε)
  • Παρα-αρθρική οστεοπόρωση
  • Προχωρημένη οστεοποίηση των επιφύσεων και οστική καταστροφή
  • Ακανόνιστη πάχυνση του φλοιού
  • Υπερανάπτυξη και τοπικός γιγαντισμός, λόγω ερεθισμού των μαλακών μορίων και οστών

ΑΞΟΝΙΚΗ ΤΟΜΟΓΡΑΦΙΑ. Μπορεί να εντοπίσει τον όγκο και να αποκαλύψει μικρές καταστρεπτικές αλλοιώσεις στους μηριαίους κονδύλους (Aalberg JR, 1990).

ΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ΤΟΜΟΓΡΑΦΙΑ. Καθορίζει καλύτερα την έκταση της αλλοίωσης. 

ΑΡΤΗΡΙΟΓΡΑΦΙΑ. Συνήθως δείχνει αγγειακές αλλοιώσεις και μπορεί να αποκαλύψει αρτηριοφλεβώδη επικοινωνία, αλλά ενίοτε δεν εντοπίζει τον όγκο.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ. Σε μικρά παιδιά, υποτροπιάζων πόνος σε μίαν άρθρωση, σε συνδυασμό με διόγκωση λόγω αίμαρθρου ή αυτόματο ύδραρθρο, χωρίς ιστορικό κάκωσης, πρέπει να βάζει στη σκέψη το αιμαγγείωμα του υμένα (Gozal D et al, 1988). Η διάγνωση γίνεται με την αρτηριογραφία και την αρθροσκόπηση ή την αξονική τομογραφία (Boe S, 1986; Eiskjer S et al, 1988; Eisner L and Martinoli S, 1990; Aalberg JR, 1990), αν και συχνά ο όγκος, επειδή αιμορραγεί, εντοπίζεται δύσκολα.

ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Νοσήματα συνδεόμενα με αίμαρθρο (εάν το αιμαγγείωμα εντοπίζεται στο γόνατο) (Eiskjer S et al, 1988) (ΠΙΝΑΚΑΣ 86).

Νεανική χρόνια αρθρίτιδα. Οι κλινικές εκδηλώσεις του αιμαγγειώματος, ιδίως στην άρθρωση του γόνατος, μπορεί να αποδοθούν σε μονοαρθρική ΝΙΑ ή σε υμενίτιδα άγνωστης αιτιολογίας (Lewis RC et al, 1959, Moon NF, 1973; Linson MA and Posner IP, 1979). Στοιχεία που απομακρύνουν την διάγνωση από την ΝΙΑ είναι :

  • Η ύπαρξη δερματικών αιμαγγειωμάτων, ιδίως γύρω από την περιοχή της πάσχουσας άρθρωσης
  • Η υπερτροφία των επιφύσεων, χωρίς να υπάρχει πραγματική υμενίτιδα, και
  • Το ιστορικό της υποτροπιάζουσας διόγκωσης της άρθρωσης με την κόπωση.

Ενίοτε όμως η διάκριση του αιμαγγειώματος από την ΝΙΑ είναι κλινικά αδύνατη και γίνεται μόνο με την αρθροσκόπηση.

Λαχνοοζώδης υμενίτιδα. Εχει την ίδια αρθροσκοπική εικόνα λόγω των επεισοδίων της αιμορραγίας (Juhl M and Krebs B, 1989; Kroener K and Fruensgaard S, 1989).

ΘΕΡΑΠΕΙΑ. Χειρουργική αφαίρεση.



Who is who

Θέματα

Συλλογή Φωτογραφιών

Τι είναι ο ρευματολόγος

Βότανα-Φυσικές ουσίες